Το παρόν, προσωπικό μου ιστολόγιο, αποτελεί τόπο προβληματισμού για τα πολιτικά πράγματα της Πατρίδος μας. Στόχος μου είναι η υπεράσπιση και διάδοση της Εθνικής Ιδέας, της Φυσικής Ιδέας του Ανθρώπου. Και πολύ περισσότερο αυτό ισχύει για τον Έλληνα Άνθρωπο, ο οποίος κατά τον Περικλή Γιαννόπουλο έχει και τώρα και πάντα, ένα και μοναδικό σκοπό: ΤΟΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

4 Νοε 2019

Ταυτότητα: Βιολογική, Ψυχολογική και Ηθική ανάγκη των ανθρώπων


Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην σελίδα "φ Κέντρο" (31/10/19)
https://m.facebook.com/104671327633597

Ως Ταυτότητα ορίζεται το σύνολο των ιδιοτήτων που προσδιορίζουν την ιδιαίτερη φύση ενός ατόμου ή συνόλου.
Και γιατί είναι η φύση ιδιαίτερη; Είναι απλούστατο να αναλύσει κανείς αυτό το πολύπλοκο ζήτημα. Είναι, μήπως, αταίριαστοι οι όροι απλό και πολύπλοκο; Ασφαλώς και όχι. Η φύση μας δίνει το παράδειγμα:
Όλα τα είδη στη φύση είναι τόσο ίδια μα και τόσο διαφορετικά. Ίδια στη βάση τους, μιας και αποτελούνται από μόρια, άτομα, DNA αλλά τόσο διαφορετικά στην εκδήλωση της ύπαρξής τους. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η ιδιαιτερότητα του κάθε είδους, η οποία εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους.
Το παρόν άρθρο δεν έχει σκοπό να ασχοληθεί φιλοσοφικά με το ζήτημα της Ταυτότητας. Αν και ίσως η φιλοσοφία θα έπρεπε να επανεισαχθεί στην πνευματική ζωή, ειδικώς των Ελλήνων, αφού είναι αυτή η οποία στην ουσία βοήθησε όσο τίποτα να δημιουργηθεί ο ανυπέρβλητος ελληνικός πολιτισμός, η βάση του ανθρωπίνου πολιτισμού.
Θα εξετάσουμε όμως το ζήτημα της Ταυτότητας κυρίως σε ό,τι έχει σχέση με τον άνθρωπο και την εκδήλωση της ζωής του.
"Κοινωνικό ον" κατά τον μέγα Αριστοτέλη ο άνθρωπος, δημιουργεί ακατάπαυστα κοινωνίες από την στιγμή που υπάρχει. Και τις δημιουργεί όπως ακριβώς δημιουργεί και τις ανθρώπινες σχέσεις σε προσωπικό επίπεδο. Όταν, για παράδειγμα, δημιουργείται μια φιλική, ερωτική ή οποιαδήποτε άλλη σχέση, είναι τα ΚΟΙΝΑ σημεία μεταξύ των ανθρώπων που την βοηθούν να χτιστεί, να εξελιχθεί και να έχει κάποια συνέχεια. Όσα περισσότερα είναι τα κοινά σημεία των ανθρώπων, που απαρτίζουν

29 Οκτ 2019

Πολιτική απάτη γιτα την "επίλυση" του Λαθρομεταναστευτικού προβλήματος

(Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την σελίδα "φ Κέντρο"):




ΑΠΟ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.


Του Χρήστου Μπίσδα (29-10-2019)

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρό λαθρομεταναστευτικό πρόβλημα και όχι «προσφυγικό» ή «μεταναστευτικό» πρόβλημα, όπως το ονομάζουν πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Η ύπαρξη προσφύγων και νομίμων μεταναστών δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα. Οι πρώτοι δικαιούνται προστασίας από το κράτος υποδοχής, όπου καταφεύγουν προσωρινά, και υποχρεούνται να επιστρέψουν στο κράτος προέλευσής τους όταν εκλείψουν οι λόγοι για τους οποίους έγιναν πρόσφυγες. Οι δεύτεροι διαμένουν νόμιμα στο κράτος που τους δέχθηκε ως μετανάστες, αφού υπέστησαν τους απαραίτητους ελέγχους για να τους χορηγηθεί άδεια διαμονής, και ανά πάσα στιγμή μπορούν να απελαθούν στα κράτη προέλευσής τους, που είναι γνωστά. Επομένως, το πραγματικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η λαθρομετανάστευση, η οποία έχει λάβει χαρακτήρα βίαιου εποικισμού και αντικατάστασης του γηγενούς πληθυσμού από αλλογενείς αλλοδαπούς, που εισέρχονται παράνομα και χωρίς κανέναν έλεγχο στην ελληνική επικράτεια.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προώθησε την λαθρομετανάστευση διακηρύσσοντας πολιτική

23 Οκτ 2019

Ο Χρ. Τσιαχρής για το μεταναστευτικό και το Ισλάμ στη "Φωνή της Ελλάδας".


Συζήτηση του Χρήστου Τσιαχρή, με τον δημοσιογράφο κ. Αθανάσιο Χούπη για το βιβλίο "Μιναρέδες, οι λόγχες του Ισλάμ στην Ευρώπη" (εκδόσεις Θούλη), το μεταναστευτικό πρόβλημα, την αντικατάσταση του πληθυσμού κλπ στην εκπομπή "Έλληνες Παντού" στο webradio της ΕΡΤ "Η Φωνή της Ελλάδας" (22-10-2019).

21 Οκτ 2019

Φ: Θέσεις και Προτάσεις


Η Ελλάδα των περίπου 9.000.000 Ελλήνων και των 11.000.000 κατοίκων εντός Ελλάδας (10.939.727 σύμφωνα με την επίσημη απογραφή τού 2011, η οποία γίνεται κάθε 10 χρόνια) και των περίπου 5.000.000 πολιτών ελληνικής καταγωγής τής διασποράς (σύμφωνα με στοιχεία τής Γενικής Γραμματείας Αποδήμου Ελληνισμού) οι οποίοι βρίσκονται σε περισσότερες από 140 χώρες, αποτελεί ποσοστιαίως ένα μικρό πληθυσμιακό μέγεθος σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό πσγκοσμίως (1.600.000.000 άνθρωποι σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ / USA Sensus Bureau). Λαμβάνοντας υπ' όψιν τα υπάρχοντα στοιχεία και τις τρέχουσες προβολές -και εφ' όσον δεν υπάρξει συνταρακτικό παγκόσμιο γεγονός μείωσης τού πληθυσμού για οποιονδήποτε λόγο-, προκύπτει ως συμπέρασμα η επιπλέον αύξηση τού πληθυσμού παγκοσμίως (αν και με μειούμενο ρυθμό) με προοπτική τα 9,4-10,2 δισεκατομμύρια ανθρώπων το 2050. Την ίδια στιγμή, οι Έλληνες συνεχώς μειώνονται λόγω τής υπογεννητικότητας και του σχεδόν αναγκαστικού ξενιτεμού τους και εκτιμάται ότι σε πολύ πολύ λίγες δεκαετίες θα είναι μειονότητα στην ίδια την Ελλάδα (δείκτης γεννήσεων 1,26 παιδιά ανά οικογένεια, σύμφωνα με την Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρεία). Ας συνυπολογιστεί δε ότι στο ανωτέρω 1,26 περιλαμβάνονται και γεννήσεις ελληνοποιημένων ανθρώπων, πράγμα που σημαίνει ότι το ποσοστό Ελλήνων το γένος είναι κάτω από 1% και συνυπολογιστούν και οι ροές αλλοεθνών διαφόρων κατηγοριών για διαφόρους λόγους, προκύπτει ότι το 2050 οι Έλληνες εντός Ελλάδος θα είναι περίπου 6.000.000 και παγκοσμίως κοντά στα 10 εκατομμύρια έναντι 10 δισεκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως. Είναι επιτακτική ανάγκη η λήψη συγκεκριμένων μέτρων για άμεση και αποτελεσματική αλλαγή των δεδομένων στο δημογραφικό και στο εποικιστικό αλλά και το Εθνικό Σχέδιο για δικτύωση τού ελληνισμού παγκοσμίως με σκοπό να αποτελέσει την παγκόσμια ηγεσία. Πολύ μεγάλο βάρος πρέπει να δοθεί στην στοχοθεσία και στην σκοποθετική τής Παιδείας ώστε τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσομακροπρόθεσμα οι απόφοιτοι τής δευτεροβάθμιας και τής τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως να ενεργήσουν βάσει εθνικών στόχων στην Καινοτομία και στο Επιχειρείν, με επιπλέον εστιασμένη στόχευση -μεταξύ άλλων- στη Ρομποτική, την Διαστημική και την Παγκόσμια Ναυσιπλοΐα. Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται εθνική κυβέρνηση. Αυτό σημαίνει και αλλαγή τής στάσης ενός εκάστου. Ας δικτυωθούμε.

4 Σεπ 2019

Πρόταση για την διαχείριση της Λαθρομετανάστευσης

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ


του Χρήστου Μπίσδα


Η παράνομη είσοδος αλλοδαπών στην χώρα μας δεν είναι καινούριο φαινόμενο, αλλά τον τελευταίο καιρό μονοπωλεί την επικαιρότητα λόγω της έξαρσής της. Στην πραγματικότητα όλες οι κυβερνήσεις από την δεκαετία του 1990 μέχρι και σήμερα ακολουθούν πολιτική ανοιχτών συνόρων, είτε το έχουν διακηρύξει επίσημα είτε όχι. Η διακήρυξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περί ανοιχτών συνόρων έχει τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα με την γνωστή πρόσκληση του πρώην Υπουργού Εσωτερικών της κυβέρνησης ΝΔ, Προκόπη Παυλόπουλου, προς τους αλλοδαπούς να προτιμήσουν την Ελλάδα και να μας «γονιμοποιήσουν» και με την γενικότερη απροθυμία όλων των κυβερνήσεων να φυλάξουν τα σύνορα.
    Για να αποτραπεί ή έστω να μειωθεί η παράνομη μετανάστευση προς την χώρα μας χρειάζεται πολιτική βούληση προς τούτο και λήψη μέτρων, που θα αναλυθούν παρακάτω, με κύριο στόχο την δημιουργία των συνθηκών που θα κάνουν την Ελλάδα μη ελκυστικό προορισμό για τους λαθρομετανάστες.
   
Ανατροπή ροών.

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να γίνεται άμεση σύλληψη, καταγραφή και ταυτοποίηση των αλλοδαπών που εισέρχονται παράνομα στην χώρα. Ακολούθως, όλοι πρέπει να τοποθετούνται σε κέντρα κράτησης κατόπιν έκδοσης διοικητικών αποφάσεων περιορισμού της ελευθερίας μετακίνησής τους για λόγους δημοσίας τάξης ή και δημόσιας υγείας. Στα κέντρα κράτησης πρέπει να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των αλλοδαπών οι οποίοι υποβάλουν αίτηση για να τους χορηγηθεί το νομικό status του πρόσφυγα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, και των υπολοίπων που επιθυμούν να παραμείνουν στην Ελλάδα ή να μεταβούν σε άλλες χώρες χωρίς να αιτούνται την αναγνώρισή τους ως πρόσφυγες και συνήθως πρόκειται για οικονομικούς λαθρομετανάστες.
Όσοι τελικά θα αναγνωρίζονται ως πρόσφυγες από τις αρμόδιες κρατικές επιτροπές - και όχι γιατί έτσι τους «βαφτίζει» συλλήβδην με δηλώσεις του ο εκάστοτε υπουργός ή οι δημοσιογράφοι - θα αφήνονται ελεύθεροι, κατόπιν άρσεως των διοικητικών μέτρων περιορισμού της ελευθερίας μετακίνησης, και πλέον θα απολαμβάνουν τα δικαιώματα του πρόσφυγα (δικαίωμα διαμονής, εργασίας, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης κλπ). Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα θα εκπληρώνει στο έπακρον τις διεθνείς δεσμεύσεις της και θα δείχνει έμπρακτη αλληλεγγύη και ανθρωπισμό προς συγκεκριμένη κατηγορία αλλοδαπών, που έχει πράγματι ανάγκη διεθνούς προστασίας.
Οι υπόλοιποι, δηλαδή όσοι δεν κατόρθωσαν να αποδείξουν ότι είναι πρόσφυγες και όσοι ουδέποτε αιτήθηκαν να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες, θα παραμένουν στα κέντρα κράτησης μέχρι να δηλώσουν ότι επιθυμούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Παράλληλα, θα υπάρχει επικοινωνία με τα κράτη προέλευσης των αλλοδαπών και έλεγχος του ποινικού μητρώου τους, ώστε να εκδίδονται στην χώρα τους όσοι καταζητούνται για εγκλήματα. Επίσης, θα γίνεται έλεγχος για τυχόν εκκρεμή διεθνή εντάλματα σύλληψης,  που θα οδηγούν στην έκδοση των λαθρομεταναστών σε τρίτα κράτη.

Κέντρα κράτησης και ΜΚΟ.

Στα κέντρα κράτησης των παρανόμως εισελθόντων αλλοδαπών οι συνθήκες διαβίωσης πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να πληρούνται τα ελάχιστα διεθνή πρότυπα και να μην καταπατώνται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των κρατουμένων. Κάθε αλλοδαπός πρέπει να λαμβάνει τροφή και νερό, να έχει στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ο.κ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να δαπανά τεράστια ποσά για την συντήρησή τους. Ουδείς θα κατηγορήσει την χώρα μας, αν κάθε αλλοδαπός λαμβάνει καθημερινά την μερίδα φαγητού που λαμβάνει ο Έλληνας στρατιώτης. Ομοίως, οι αλλοδαποί θα διαμένουν σε θαλάμους, όπως διαμένει ο Έλληνας στρατιώτης, ή σε δωμάτια με τις ίδιες διαστάσεις και ανέσεις που έχει ο κρατούμενος σε σωφρονιστικό κατάστημα (φυλακή). Καλύτερες συνθήκες διαβίωσης πρέπει να προσφέρονται σε πρόσωπα που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας (παιδιά, ηλικιωμένοι, ασθενείς κλπ). 
Περαιτέρω, θα είναι δυνατή η ελεγχόμενη πρόσβαση των Μ.Κ.Ο. στα κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών. Οι Μ.Κ.Ο. που επιθυμούν να βοηθήσουν τους λαθρομετανάστες θα ελέγχονται εξονυχιστικά - με έμφαση στους σκοπούς, τον τρόπο λειτουργίας τους και την χρηματοδότησή τους - και θα τους επιτρέπεται η επίσκεψη στα κέντρα κράτησης, η διανομή αποκλειστικά ειδών πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, ρουχισμός κλπ) και η παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους λαθρομετανάστες πάντοτε υπό την εποπτεία υπαλλήλων του κράτους. Ομοίως, θα γίνεται αποδεκτή οποιαδήποτε βοήθεια τρίτων κρατών που επιθυμούν να συνδράμουν στην αντιμετώπιση των λαθρομεταναστευτικών ροών με την προσφορά χρημάτων, ανθρωπιστικής βοήθειας κλπ, εφόσον αυτή συνάδει με τον τρόπο που έχει επιλέξει η ελληνική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και πάντοτε υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και την διαχείριση από υπαλλήλους του κράτους.
Ένα τέτοιο περιβάλλον απομόνωσης και λιτής ζωής θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση αισθημάτων απογοήτευσης στους λαθρομετανάστες, που ήλπιζαν ότι στην Ελλάδα θα βρουν τον επίγειο παράδεισο, την εύκολη ζωή ή μία κατάσταση ανομίας και ασυδοσίας. Είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή κάθε αλλοδαπός θα ζητήσει να επαναπροωθηθεί στην πατρίδα του ή να μεταβεί σε τρίτο κράτος. Εφόσον υποβληθεί τέτοιο αίτημα, οι ελληνικές αρχές θα επικοινωνούν με τις αρχές του κράτους προέλευσης (π.χ. με την πρεσβεία του στην Αθήνα) ή με τρίτα κράτη, που προτίθενται να δεχθούν τον λαθρομετανάστη, προκειμένου να ρυθμιστεί εξατομικευμένα ο τρόπος επαναπατρισμού ή μετάβασής του στο τρίτο κράτος αντίστοιχα, με έξοδα του ιδίου, της οικογένειάς του ή της χώρας του. 
Από την πρώτη στιγμή της τοποθέτησης των λαθρομεταναστών σε κέντρα κράτησης θα υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας τους με τους συγγενείς τους, ώστε να είναι δυνατή η αποστολή σ’ αυτούς χρημάτων ή αεροπορικών εισιτηρίων, ώστε άμεσα με έξοδα της οικογένειάς τους, να μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ή να μεταβούν σε οποιοδήποτε τρίτο κράτος τους δέχεται. Υπό αυτές τις συνθήκες, η δαπάνη για την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών στα κράτη προέλευσής τους ή σε τρίτα κράτη θα είναι ανέξοδη για το ελληνικό κράτος, που θα επιβαρύνεται μόνο με το κόστος συντήρησής τους (διατροφή κλπ).
Εναλλακτικά, όσοι λαθρομετανάστες δεν είναι δυνατό να καταβάλουν τα έξοδα επαναπατρισμού τους - είτε οι ίδιοι είτε οι συγγενείς τους - θα μπορούν εθελοντικά, ήτοι μόνο εφόσον οι ίδιοι το ζητήσουν, να προσφέρουν εργασία ως ανειδίκευτοι εργάτες σε εργοστάσια, δημόσια έργα, αγροτικές εργασίες και αλλού, υπό τις ίδιες συνθήκες που ισχύουν για τον Έλληνα εργάτη και λαμβάνοντας το ελάχιστο νόμιμο ημερομίσθιο μέχρις ότου συγκεντρώσουν το χρηματικό ποσό που απαιτείται για τον επαναπατρισμό τους ή μετάβασης σε τρίτα κράτη. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα δίνεται η δυνατότητα στους λαθρομετανάστες να αποκτήσουν πάλι την ελευθερία τους επιστρέφοντας στις πατρίδες τους ή μεταβαίνοντας σε τρίτα κράτη και κανείς δεν θα μπορεί να κατηγορήσει το ελληνικό κράτος για καταναγκαστική εργασία των λαθρομεταναστών. Μάλιστα, αν από το προϊόν της εργασίας τους προκύπτουν πόροι για το ελληνικό κράτος, αυτοί θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την λειτουργία των κέντρων κράτησης λαθρομεταναστών.
Για την αποτροπή της απόδρασης των λαθρομεταναστών από τα κέντρα κράτησης πρέπει αυτή να ποινικοποιηθεί, με αποτέλεσμα όσοι αποδράσουν ή αποπειραθούν να αποδράσουν να τιμωρούνται με αυστηρές ποινές φυλάκισης, οι οποίες θα εκτίονται σε σωφρονιστικά καταστήματα, ήτοι σε χώρους λιγότερο ελκυστικούς από τα κέντρα κράτησης. Επίσης, για την διατήρηση της τάξης και ασφάλειας εντός των κέντρων κράτησης πρέπει να προβλεφθούν ιδιώνυμα εγκλήματα που επισύρουν αυστηρές ποινές στους λαθρομετανάστες που θα επιδείξουν βίαιη και παραβατική συμπεριφορά (επίθεση κατά υπαλλήλων ή άλλων λαθρομεταναστών, επεισόδια, καταστροφές κλπ), οι οποίες επίσης θα εκτίονται σε σωφρονιστικά καταστήματα.    

Λέγεται Ρεαλισμός.

Οι ανωτέρω προτάσεις πιθανόν να θεωρηθούν ακραίες από διάφορους δήθεν ανθρωπιστές. Στην πραγματικότητα μπορούν να υλοποιηθούν χωρίς το ελληνικό κράτος να καταπατήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα των λαθρομεταναστών. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις ανωτέρω προτάσεις δεν περιλαμβάνεται το δικαίωμα του κράτους να ασκήσει ποινική δίωξη σε βάρος των λαθρομεταναστών για την παράνομη είσοδο και διαμονή στην χώρα και να επιβάλει σ’ αυτούς ποινές φυλάκισης, οι οποίες θα εκτίονται σε σωφρονιστικά καταστήματα. 
Στην πραγματικότητα, εδώ και αρκετά χρόνια, οι εισαγγελείς κάνοντας χρήση της διακριτικής ευχέρειας που τους παρέχει η σχετική νομοθεσία απέχουν από την άσκηση ποινικής δίωξης κατά των λαθρομεταναστών για παράνομη είσοδο και διαμονή στην χώρα και εφαρμόζεται – όποτε είναι δυνατό να εφαρμοστεί – μόνο η διαδικασία της διοικητικής απέλασής τους με απόφαση των αρμοδίων οργάνων της ΕΛ.ΑΣ. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι αποφάσεις διοικητικής απέλασης δεν εκτελούνται και οι παρανόμως εισελθόντες αλλοδαποί αφήνονται ελεύθεροι να μετακινούνται οπουδήποτε στην Ελλάδα με την υποχρέωση εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος να αποχωρήσουν οικειοθελώς. Τελικά πολύ λίγοι αποχωρούν οικειοθελώς, ενώ η μεγάλη πλειονότητα συνεχίζει να διαμένει παράνομα στην Ελλάδα.
Μεταξύ της απόλυτης απραξίας ή αναποτελεσματικότητας του κράτους και της επιβολής αυστηρών μέτρων ποινικού κολασμού των λαθρομεταναστών, υπάρχει η μέση λύση της διαχείρισης των λαθρομεταναστευτικών ροών με τον τρόπο που αναλύθηκε ανωτέρω. Όταν γίνει διεθνώς γνωστό ότι όποιος εισέρχεται παράνομα στην Ελλάδα τυγχάνει της μεταχείρισης που αναλύθηκε ανωτέρω, είναι βέβαιο ότι ουδείς θα επιθυμεί να εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα. Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί ένα τέτοιο σχέδιο είναι να υπάρξει κυβέρνηση που θα λαμβάνει αποφάσεις ερειδόμενες στο νόμο και στην κοινή λογική.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Patria το 2016.

11 Ιουλ 2019

φ: Για την ένωση των Ελλήνων πατριωτών





ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ 

     Εμείς, ´Ελληνες πατριώτες και εθνικιστές, κινούμενοι από αγάπη για την Ελλάδα και τους ´Ελληνες, αποφασίσαμε την ίδρυση και λειτουργία τού Κέντρου Μελέτης και Προώθησης Εθνικών Ιδεών (ΚΕ.ΜΕ.Π.Ε.Ι.) "φ". Το σύμβολο "φ", στο χρώμα τού ηλίου "πορτοκαλί", εντός κυκλικού λευκού υποβάθρου το οποίο βρίσκεται εντός πορτοκαλί τετραγώνου, απεικονίζει τον "χρυσό αριθμό" 1,618 που λέγεται και "ο αριθμός τού σύμπαντος".
     Σκοποί τού Κέντρου είναι:
- η μελέτη, έρευνα, ανάλυση, μετάπλαση, επέκταση, διάχυση, εξακτίνωση και με κάθε νόμιμο τρόπο προώθηση των πατριωτικών ιδεών, τού ελληνικού εθνικισμού και τής ιδέας τού ελληνισμού.

30 Μαΐ 2019

Πρόταση για την ενότητα των πατριωτών

Πρόταση για την ενότητα των πατριωτών εν΄όψει εκλογών.
(του   Νίκου Τζιόπα)



Η στάση των πολιτών στην εκλογική διαδικασία, στέλνει πάντοτε κάποια μηνύματα στις πολιτικές δυνάμεις.  Στις ευρωεκλογές της 26ης Μαίου, ο πατριωτικός χώρος έλαβε μέρος διαιρεμένος (δεν θα πω διασπασμένος γιατί σέβομαι τις πολιτικές επιλογές του καθενός). Τα αποτελέσματα γνωστά. Μπορεί ο κάθε σχηματισμός ξεχωριστά να μετρά τώρα τις πληγές του, είτε κάνοντας την αυτοκριτική του είτε όχι, αλλά γεγονός παραμένει ότι ο ελληνικός λαός εκφράστηκε πατριωτικά (με μια ευρεία έννοια) σε ένα ποσοστό κοντά στο 13%, σύμφωνα με την δική μου ανάγνωση. Σε απλά μαθηματικά, 3η πολιτική δύναμη.
Στα 35 χρόνια που συμμετέχω στο εθνικό κίνημα, είναι η πρώτη φορά που παρατηρώ τόσο μεγάλη ανάγκη των Ελλήνων να εκφραστεί πολιτικά ο πατριωτικός χώρος στην Ελλάδα και, μάλιστα, σε τόσο υψηλό ποσοστό. Όπως όλοι παρατηρούμε, είμαστε από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη που το εθνικό- πατριωτικό κίνημα δεν έχει καταφέρει να επηρεάζει άμεσα την εξουσία, αν όχι να την έχει καταλάβει ή να συμμετέχει σε αυτή. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις που αυτοχαρακτηρίζονται "πατριωτικές"  να δουν κατάματα και να προσπαθήσουν να την εξηγήσουν. Σίγουρα όχι κατά μόνας. Αυτό

28 Μαΐ 2019

Η Ευρώπη και ο Δούρειος Ίππος που συνεχώς μεγαλώνει


Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, στο φύλλο της Παρασκευής 24 Μαίου 2019.


Είναι πολύ σημαντικό για όποιον ασχολείται με την πολιτική, άμεσα ή ευρύτερα δεν έχει σημασία, να μπορεί να κατανοήσει τον τρόπο που σκέφτεται ο κάθε συμμετέχοντας σε αυτήν. Εξίσου σημαντικό είναι αυτός ο συλλογισμός, όταν έχει να κάνει με την διεθνή πολιτική, όπου τα πράγματα δυσκολεύουν. Κι αυτό συμβαίνει επειδή εκεί οι συμμετέχοντες είναι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν την ίδια κουλτούρα με σένα, μιλάνε άλλη γλώσσα, ίσως έχουν άλλη θρησκεία, με  λίγα λόγια είναι αλλοεθνείς, οπότε αντιλαμβάνονται τα πράγματα με βάση το εθνικό τους συμφέρον. Πράγμα θεμιτό, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι άνθρωποι έτσι έχουν επιλέξει να ζουν.

Προσφάτως, μέσα από την διαδικασία να καταλάβω τον τρόπο που σκέφτονται και εννοούν την ευρωπαϊκή πολιτική οι Γερμανοί, ανακάλυψα στο διαδίκτυο μια συνέντευξη του Γερμανού πρέσβη στην Ελλάδα, κ. Γιενς Πλέτνερ. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στον γνωστό δημοσιογράφο του ΚΡΗΤΗ TV, κ. Σαχίνη (εκπομπή Αντιθέσεις, 25/5/18).

Δύο απαντήσεις του Γερμανού πρεσβευτή σε σχετικές ερωτήσεις είναι, νομίζω, άξιες σχολιασμού,

6 Μαΐ 2019

Ευρωεκλογές 2019: Για πρώτη φορά ξεκάθαρο το διακύβευμά τους


(Το άρθρο δημοσιεύθηκε την 3η Μαίου 2019 στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ)

Οι Ευρωεκλογές πάντα έδιναν αφορμή για ένα πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης για ζητήματα που αφορούσαν στις εθνικές πολιτικές σε όλα τα κράτη της Ευρώπης. Οι λαοί της Ευρώπης, είτε επικροτούσαν είτε εξέφραζαν την δυσαρέσκειά τους,  μέσω της ψήφου στις Ευρωεκλογές, στις εθνικές κυβερνητικές πολιτικές. Υπό αυτή την έννοια, υποστηρίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών των Ευρωπαϊκών χωρών, έκανε την οποιαδήποτε επιλογή με βάση την στάση των κομμάτων στις εθνικές πολιτικές σκηνές.
Έως τώρα, το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδος, προσπαθούσε μάταια να αναδείξει την "ευρωπαϊκή σκέψη",  συζητώντας ευκαιριακά τα προβλήματα που ανακύπτουν από την λειτουργία του οργανισμού που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ρόλο της Ελλάδας σε αυτήν, αφού όπως προέκυπτε από τα αποτελέσματα, ήταν η στήριξη ή όχι του εκάστοτε κυβερνητικού έργου που έδινε το στίγμα των Ευρωεκλογών. Με λίγα λόγια, οι Ευρωεκλογές δίνουν απλά το "μήνυμα" στην εκάστοτε κυβέρνηση. Τόσο απλά.

Και φτάσαμε στο σωτήριο έτος 2019, 38 χρόνια μετά την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΟΚ τότε), να συζητάμε για το... αν πρέπει η Ελληνική πολιτική πραγματικότητα να επηρεάζει την ψήφο των Ελλήνων πολιτών στις Ευρωεκλογές! Προσφάτως, ο Άδωνις Γεωργιάδης, αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και ένθερμος υποστηρικτής της λειτουργίας της Ε.Ε. πήγε ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας κυνικότατα στην ΕΡΤ ότι το διακύβευμα των Ευρωεκλογών του 2019 είναι... "να φύγει ο Τσίπρας"!
Παρατηρούμε δηλαδή ότι το αφήγημα της "ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης" απομυθοποιείται πλήρως, ακόμη κι από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του, αφού είναι η εθνική πραγματικότητα που παίζει και θα παίζει πάντα ρόλο στον τρόπο με τον οποίο ο πολιτικός κόσμος  αντιμετωπίζει την Ε.Ε.
Αυτό που, είτε δεν το βλέπει είτε κάνει ότι δεν το βλέπει η πολιτική τάξη που κυριαρχεί σήμερα στην Ευρώπη, το έχουν αναδείξει εγκαίρως οι δυνάμεις που χαρακτηρίζονται ως ευρωσκεπτιστικές και αντιευρωπαϊκές ή  "ακροδεξιές", "εθνικιστικές", "λαϊκιστικές" (χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιούνται από την πολιτική τάξη για να μειώσουν ή και να προσβάλλουν τις δυνάμεις αυτές). Το ότι δηλαδή, οι εθνικές πραγματικότητες είναι από τη φύση προορισμένες να παίζουν κυρίαρχο ρόλο στις ζωές των ανθρώπων και να αποβάλλουν, αργά ή γρήγορα, τις ιδέες που προωθούν την αυτοκαταστροφή τους.

Κι εδώ μπαίνουμε κατευθείαν στο διακύβευμα των Ευρωεκλογών του 2019, αφού είναι η πρώτη φορά από την ίδρυση της Ε.Ε., που είναι εντελώς ξεκάθαρο και αφορά ακριβώς στα όσα ανέπτυξα πιο πριν, δηλαδή στην πλήρη επιβεβαίωση ότι οι εθνικές πολιτικές πάντα θα βρίσκουν τρόπο να υπερτερούν της "κοινής ευρωπαϊκής πορείας":

Την θέληση των λαών της Ευρώπης να συνεχίσει ή όχι να υπάρχει αυτό το τερατούργημα, σοβιετικού τύπου, που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Και είναι ξεκάθαρο, διότι στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης, τα κινήματα που αγωνίζονται για την κατάργηση της Ε.Ε. 'η που ασκούν έντονη κριτική στον τρόπο λειτουργία της  έχουν γιγαντωθεί, συμμετέχοντας μάλιστα και σε κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών. Όπως άλλωστε παρατηρούμε στις διάφορες αναλύσεις για αυτές τις ευρωεκλογές, μόνιμη επωδός είναι "ο κίνδυνος του εθνικισμού".
Έντρομη η πολιτική τάξη που έχει βυθίσει όλη την Ευρώπη σε ύφεση, έρμαιο της λαθρομετανάστευσης, της ανεργίας, της ανασφάλειας και με μια σειρά από κράτη της στο χείλος του γκρεμού που ονομάζεται χρεοκοπία, βλέπει τον "κίνδυνο" στην αύξηση των ποσοστών των

κινημάτων που θέλουν να βγάλουν τις πατρίδες τους από τον βάλτο που η ίδια η Ε.Ε. τους έριξε.
Συμπερασματικά λοιπόν διαπιστώνω, ότι το διακύβευμα αυτών των Ευρωεκλογών είναι για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε. απολύτως ταυτισμένο  και με τις εθνικές πολιτικές των κρατών της αλλά και με την λειτουργία της Ε.Ε.: αφορά την ίδια της την ύπαρξη!

29 Απρ 2019

Πως φτάσαμε ως εδώ; (του Δημήτρη Δρούκα)


Μία σκιαγραφία του καθεστώτος από τον Δημήτρη Δρούκα

Εννέα χρόνια από την έναρξη της εποχής των Μνημονίων και η Ελλάδα μετράει μόνον πληγές. Αυτά τα 9 χρόνια είδαμε τη χώρα να χάνει το 25% του ΑΕΠ της , την ανεργία να εκτοξεύεται από μονοψήφιο αριθμό στο 30% και τους φόρους να εξανεμίζουν το πραγματικό εισόδημα των πολιτών.
Είδαμε αξιοπρεπείς επαγγελματίες να συνθλίβονται, υγιείς επιχειρήσεις να κηρύσσουν πτώχευση, την αγορά να βυθίζεται σε πρωτοφανή αποτελμάτωση και τη μεσαία τάξη να γονατίζει. Άνθρωποι δημιουργικοί και ιδίως νέοι τσακίστηκαν από την ανεργία και αναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό για να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Όμως κάποιοι από εμάς, θέλουν να μην μένουν στην απλή περιγραφή για το σήμερα, αλλά να αξιοποιήσουν το πικρό μάθημα της κρίσης ώστε να βγάλουν κάποιο ευρύτερο πολιτικό συμπέρασμα. Τί έφταιξε τελικά και φτάσαμε ως εδώ; Χρεωκοπημένοι, ταπεινωμένοι, εγκλωβισμένοι σε αδιέξοδα.
Πρέπει να το μάθουμε αυτό ώστε να μη χρειαστεί να ξαναπεράσουμε τα ίδια.
Τα πράγματα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά μία σειρά επιλογών που σε πολιτικό επίπεδο καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης διαμόρφωσαν αργά αλλά αιτιακά μία ορισμένη συνθήκη η οποία οδήγησε κατά τρόπο αναπόδραστο, τον Ελληνικό λαό στη χρεωκοπία και την εξάρτηση…

Η διάλυση της παραγωγικής βάσεως.

Η Ελλάδα άλλαξε ριζικά την παραγωγική της φυσιογνωμία από το 1974 μέχρι σήμερα. Μία σειρά μεγάλων εταιριών όπως η Ιζόλα, η Πειραϊκή Πατραϊκή, η ΧΡΩΠΕΙ έκλεισαν.
Η Ιζόλα, ιδρύθηκε το 1930 από πρόσφυγες Μικρασιάτες. Ξεκίνησε με την κατασκευή μονωτικών

3 Απρ 2019

Τζιόπας στο ΕΝ ΠΛΩ: Οι άνθρωποι που βρωμίζουν τα Πανεπιστήμια δεν μπορού...





Παρέμβαση του Νίκου Τζιόπα στο διαδικτυακό ραδιόφωνο της Στουτγκάρδης, στην εκπομπή της Μαρίας Κεμεντζετζίδου για την Παιδεία και την διάδοση της Ελληνικής γλώσσας, την 14η Μαρτίου 2019.

1 Απρ 2019

Ισχυρός είναι αυτός που ονοματίζει τα πράγματα


(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ την Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019)

Μια πρόσφατη εμπειρία μου στο κοινωνικό δίκτυο Facebook, στάθηκε αφορμή να επανέλθω στο θέμα που ανέπτυξα στο προηγούμενο άρθρο μου, το οποίο αφορούσε στην "τρομοκρατία της πολιτικής ορθότητας".
Παραμονές της εθνικής μας επετείου, δημοσίευσα μια φωτογραφία του Νικηταρά (του επονομαζόμενου Τουρκοφάγου) στο κοινωνικό δίκτυο Facebook, με μία φράση που έχει διασώσει η παράδοσή μας και την οποία επαναλάμβανε συνεχώς στον εαυτό του ο ήρωας, θέλοντας να δώσει ο ίδιος κουράγιο στον εαυτό του ώστε να ανταπεξέλθει στην αγριότητα της μάχης των Δερβενακίων: "ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΙΚΗΤΑ, ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΦΑΖΕΙΣ".

Η ανάρτηση "αναφέρθηκε" και "κατέβηκε" από τους διαχειριστές του κοινωνικού δικτύου, επιβάλλοντάς μου, μάλιστα, 3ήμερο αποκλεισμό από τις δημοσιεύσεις, κατηγορώντας με ότι παραβίασα τους κανόνες του κοινωνικού δικτύου και άσκησα "ρητορική μίσους".  Σε ένστασή μου στους διαχειριστές ότι δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεται "ρητορική μίσους" μια φράση που αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο, ενημερώθηκα ότι ο "αποκλεισμός" μου από τις δημοσιεύσεις ισχύει πάραυτα.

Η "ελευθερία του διαδικτύου" είναι πράγματι δίκοπο μαχαίρι, διότι μπορεί κάποιος "σερφάροντας"