Το παρόν, προσωπικό μου ιστολόγιο, αποτελεί τόπο προβληματισμού για τα πολιτικά πράγματα της Πατρίδος μας. Στόχος μου είναι η υπεράσπιση και διάδοση της Εθνικής Ιδέας, της Φυσικής Ιδέας του Ανθρώπου. Και πολύ περισσότερο αυτό ισχύει για τον Έλληνα Άνθρωπο, ο οποίος κατά τον Περικλή Γιαννόπουλο έχει και τώρα και πάντα, ένα και μοναδικό σκοπό: ΤΟΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

4 Σεπ 2019

Πρόταση για την διαχείριση της Λαθρομετανάστευσης

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ


του Χρήστου Μπίσδα


Η παράνομη είσοδος αλλοδαπών στην χώρα μας δεν είναι καινούριο φαινόμενο, αλλά τον τελευταίο καιρό μονοπωλεί την επικαιρότητα λόγω της έξαρσής της. Στην πραγματικότητα όλες οι κυβερνήσεις από την δεκαετία του 1990 μέχρι και σήμερα ακολουθούν πολιτική ανοιχτών συνόρων, είτε το έχουν διακηρύξει επίσημα είτε όχι. Η διακήρυξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περί ανοιχτών συνόρων έχει τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα με την γνωστή πρόσκληση του πρώην Υπουργού Εσωτερικών της κυβέρνησης ΝΔ, Προκόπη Παυλόπουλου, προς τους αλλοδαπούς να προτιμήσουν την Ελλάδα και να μας «γονιμοποιήσουν» και με την γενικότερη απροθυμία όλων των κυβερνήσεων να φυλάξουν τα σύνορα.
    Για να αποτραπεί ή έστω να μειωθεί η παράνομη μετανάστευση προς την χώρα μας χρειάζεται πολιτική βούληση προς τούτο και λήψη μέτρων, που θα αναλυθούν παρακάτω, με κύριο στόχο την δημιουργία των συνθηκών που θα κάνουν την Ελλάδα μη ελκυστικό προορισμό για τους λαθρομετανάστες.
   
Ανατροπή ροών.

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να γίνεται άμεση σύλληψη, καταγραφή και ταυτοποίηση των αλλοδαπών που εισέρχονται παράνομα στην χώρα. Ακολούθως, όλοι πρέπει να τοποθετούνται σε κέντρα κράτησης κατόπιν έκδοσης διοικητικών αποφάσεων περιορισμού της ελευθερίας μετακίνησής τους για λόγους δημοσίας τάξης ή και δημόσιας υγείας. Στα κέντρα κράτησης πρέπει να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των αλλοδαπών οι οποίοι υποβάλουν αίτηση για να τους χορηγηθεί το νομικό status του πρόσφυγα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, και των υπολοίπων που επιθυμούν να παραμείνουν στην Ελλάδα ή να μεταβούν σε άλλες χώρες χωρίς να αιτούνται την αναγνώρισή τους ως πρόσφυγες και συνήθως πρόκειται για οικονομικούς λαθρομετανάστες.
Όσοι τελικά θα αναγνωρίζονται ως πρόσφυγες από τις αρμόδιες κρατικές επιτροπές - και όχι γιατί έτσι τους «βαφτίζει» συλλήβδην με δηλώσεις του ο εκάστοτε υπουργός ή οι δημοσιογράφοι - θα αφήνονται ελεύθεροι, κατόπιν άρσεως των διοικητικών μέτρων περιορισμού της ελευθερίας μετακίνησης, και πλέον θα απολαμβάνουν τα δικαιώματα του πρόσφυγα (δικαίωμα διαμονής, εργασίας, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης κλπ). Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα θα εκπληρώνει στο έπακρον τις διεθνείς δεσμεύσεις της και θα δείχνει έμπρακτη αλληλεγγύη και ανθρωπισμό προς συγκεκριμένη κατηγορία αλλοδαπών, που έχει πράγματι ανάγκη διεθνούς προστασίας.
Οι υπόλοιποι, δηλαδή όσοι δεν κατόρθωσαν να αποδείξουν ότι είναι πρόσφυγες και όσοι ουδέποτε αιτήθηκαν να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες, θα παραμένουν στα κέντρα κράτησης μέχρι να δηλώσουν ότι επιθυμούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Παράλληλα, θα υπάρχει επικοινωνία με τα κράτη προέλευσης των αλλοδαπών και έλεγχος του ποινικού μητρώου τους, ώστε να εκδίδονται στην χώρα τους όσοι καταζητούνται για εγκλήματα. Επίσης, θα γίνεται έλεγχος για τυχόν εκκρεμή διεθνή εντάλματα σύλληψης,  που θα οδηγούν στην έκδοση των λαθρομεταναστών σε τρίτα κράτη.

Κέντρα κράτησης και ΜΚΟ.

Στα κέντρα κράτησης των παρανόμως εισελθόντων αλλοδαπών οι συνθήκες διαβίωσης πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να πληρούνται τα ελάχιστα διεθνή πρότυπα και να μην καταπατώνται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των κρατουμένων. Κάθε αλλοδαπός πρέπει να λαμβάνει τροφή και νερό, να έχει στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ο.κ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να δαπανά τεράστια ποσά για την συντήρησή τους. Ουδείς θα κατηγορήσει την χώρα μας, αν κάθε αλλοδαπός λαμβάνει καθημερινά την μερίδα φαγητού που λαμβάνει ο Έλληνας στρατιώτης. Ομοίως, οι αλλοδαποί θα διαμένουν σε θαλάμους, όπως διαμένει ο Έλληνας στρατιώτης, ή σε δωμάτια με τις ίδιες διαστάσεις και ανέσεις που έχει ο κρατούμενος σε σωφρονιστικό κατάστημα (φυλακή). Καλύτερες συνθήκες διαβίωσης πρέπει να προσφέρονται σε πρόσωπα που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας (παιδιά, ηλικιωμένοι, ασθενείς κλπ). 
Περαιτέρω, θα είναι δυνατή η ελεγχόμενη πρόσβαση των Μ.Κ.Ο. στα κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών. Οι Μ.Κ.Ο. που επιθυμούν να βοηθήσουν τους λαθρομετανάστες θα ελέγχονται εξονυχιστικά - με έμφαση στους σκοπούς, τον τρόπο λειτουργίας τους και την χρηματοδότησή τους - και θα τους επιτρέπεται η επίσκεψη στα κέντρα κράτησης, η διανομή αποκλειστικά ειδών πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, ρουχισμός κλπ) και η παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους λαθρομετανάστες πάντοτε υπό την εποπτεία υπαλλήλων του κράτους. Ομοίως, θα γίνεται αποδεκτή οποιαδήποτε βοήθεια τρίτων κρατών που επιθυμούν να συνδράμουν στην αντιμετώπιση των λαθρομεταναστευτικών ροών με την προσφορά χρημάτων, ανθρωπιστικής βοήθειας κλπ, εφόσον αυτή συνάδει με τον τρόπο που έχει επιλέξει η ελληνική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και πάντοτε υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και την διαχείριση από υπαλλήλους του κράτους.
Ένα τέτοιο περιβάλλον απομόνωσης και λιτής ζωής θα έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση αισθημάτων απογοήτευσης στους λαθρομετανάστες, που ήλπιζαν ότι στην Ελλάδα θα βρουν τον επίγειο παράδεισο, την εύκολη ζωή ή μία κατάσταση ανομίας και ασυδοσίας. Είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή κάθε αλλοδαπός θα ζητήσει να επαναπροωθηθεί στην πατρίδα του ή να μεταβεί σε τρίτο κράτος. Εφόσον υποβληθεί τέτοιο αίτημα, οι ελληνικές αρχές θα επικοινωνούν με τις αρχές του κράτους προέλευσης (π.χ. με την πρεσβεία του στην Αθήνα) ή με τρίτα κράτη, που προτίθενται να δεχθούν τον λαθρομετανάστη, προκειμένου να ρυθμιστεί εξατομικευμένα ο τρόπος επαναπατρισμού ή μετάβασής του στο τρίτο κράτος αντίστοιχα, με έξοδα του ιδίου, της οικογένειάς του ή της χώρας του. 
Από την πρώτη στιγμή της τοποθέτησης των λαθρομεταναστών σε κέντρα κράτησης θα υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας τους με τους συγγενείς τους, ώστε να είναι δυνατή η αποστολή σ’ αυτούς χρημάτων ή αεροπορικών εισιτηρίων, ώστε άμεσα με έξοδα της οικογένειάς τους, να μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ή να μεταβούν σε οποιοδήποτε τρίτο κράτος τους δέχεται. Υπό αυτές τις συνθήκες, η δαπάνη για την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών στα κράτη προέλευσής τους ή σε τρίτα κράτη θα είναι ανέξοδη για το ελληνικό κράτος, που θα επιβαρύνεται μόνο με το κόστος συντήρησής τους (διατροφή κλπ).
Εναλλακτικά, όσοι λαθρομετανάστες δεν είναι δυνατό να καταβάλουν τα έξοδα επαναπατρισμού τους - είτε οι ίδιοι είτε οι συγγενείς τους - θα μπορούν εθελοντικά, ήτοι μόνο εφόσον οι ίδιοι το ζητήσουν, να προσφέρουν εργασία ως ανειδίκευτοι εργάτες σε εργοστάσια, δημόσια έργα, αγροτικές εργασίες και αλλού, υπό τις ίδιες συνθήκες που ισχύουν για τον Έλληνα εργάτη και λαμβάνοντας το ελάχιστο νόμιμο ημερομίσθιο μέχρις ότου συγκεντρώσουν το χρηματικό ποσό που απαιτείται για τον επαναπατρισμό τους ή μετάβασης σε τρίτα κράτη. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα δίνεται η δυνατότητα στους λαθρομετανάστες να αποκτήσουν πάλι την ελευθερία τους επιστρέφοντας στις πατρίδες τους ή μεταβαίνοντας σε τρίτα κράτη και κανείς δεν θα μπορεί να κατηγορήσει το ελληνικό κράτος για καταναγκαστική εργασία των λαθρομεταναστών. Μάλιστα, αν από το προϊόν της εργασίας τους προκύπτουν πόροι για το ελληνικό κράτος, αυτοί θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την λειτουργία των κέντρων κράτησης λαθρομεταναστών.
Για την αποτροπή της απόδρασης των λαθρομεταναστών από τα κέντρα κράτησης πρέπει αυτή να ποινικοποιηθεί, με αποτέλεσμα όσοι αποδράσουν ή αποπειραθούν να αποδράσουν να τιμωρούνται με αυστηρές ποινές φυλάκισης, οι οποίες θα εκτίονται σε σωφρονιστικά καταστήματα, ήτοι σε χώρους λιγότερο ελκυστικούς από τα κέντρα κράτησης. Επίσης, για την διατήρηση της τάξης και ασφάλειας εντός των κέντρων κράτησης πρέπει να προβλεφθούν ιδιώνυμα εγκλήματα που επισύρουν αυστηρές ποινές στους λαθρομετανάστες που θα επιδείξουν βίαιη και παραβατική συμπεριφορά (επίθεση κατά υπαλλήλων ή άλλων λαθρομεταναστών, επεισόδια, καταστροφές κλπ), οι οποίες επίσης θα εκτίονται σε σωφρονιστικά καταστήματα.    

Λέγεται Ρεαλισμός.

Οι ανωτέρω προτάσεις πιθανόν να θεωρηθούν ακραίες από διάφορους δήθεν ανθρωπιστές. Στην πραγματικότητα μπορούν να υλοποιηθούν χωρίς το ελληνικό κράτος να καταπατήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα των λαθρομεταναστών. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις ανωτέρω προτάσεις δεν περιλαμβάνεται το δικαίωμα του κράτους να ασκήσει ποινική δίωξη σε βάρος των λαθρομεταναστών για την παράνομη είσοδο και διαμονή στην χώρα και να επιβάλει σ’ αυτούς ποινές φυλάκισης, οι οποίες θα εκτίονται σε σωφρονιστικά καταστήματα. 
Στην πραγματικότητα, εδώ και αρκετά χρόνια, οι εισαγγελείς κάνοντας χρήση της διακριτικής ευχέρειας που τους παρέχει η σχετική νομοθεσία απέχουν από την άσκηση ποινικής δίωξης κατά των λαθρομεταναστών για παράνομη είσοδο και διαμονή στην χώρα και εφαρμόζεται – όποτε είναι δυνατό να εφαρμοστεί – μόνο η διαδικασία της διοικητικής απέλασής τους με απόφαση των αρμοδίων οργάνων της ΕΛ.ΑΣ. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι αποφάσεις διοικητικής απέλασης δεν εκτελούνται και οι παρανόμως εισελθόντες αλλοδαποί αφήνονται ελεύθεροι να μετακινούνται οπουδήποτε στην Ελλάδα με την υποχρέωση εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος να αποχωρήσουν οικειοθελώς. Τελικά πολύ λίγοι αποχωρούν οικειοθελώς, ενώ η μεγάλη πλειονότητα συνεχίζει να διαμένει παράνομα στην Ελλάδα.
Μεταξύ της απόλυτης απραξίας ή αναποτελεσματικότητας του κράτους και της επιβολής αυστηρών μέτρων ποινικού κολασμού των λαθρομεταναστών, υπάρχει η μέση λύση της διαχείρισης των λαθρομεταναστευτικών ροών με τον τρόπο που αναλύθηκε ανωτέρω. Όταν γίνει διεθνώς γνωστό ότι όποιος εισέρχεται παράνομα στην Ελλάδα τυγχάνει της μεταχείρισης που αναλύθηκε ανωτέρω, είναι βέβαιο ότι ουδείς θα επιθυμεί να εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα. Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί ένα τέτοιο σχέδιο είναι να υπάρξει κυβέρνηση που θα λαμβάνει αποφάσεις ερειδόμενες στο νόμο και στην κοινή λογική.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Patria το 2016.

11 Ιουλ 2019

φ: Για την ένωση των Ελλήνων πατριωτών





ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ 

     Εμείς, ´Ελληνες πατριώτες και εθνικιστές, κινούμενοι από αγάπη για την Ελλάδα και τους ´Ελληνες, αποφασίσαμε την ίδρυση και λειτουργία τού Κέντρου Μελέτης και Προώθησης Εθνικών Ιδεών (ΚΕ.ΜΕ.Π.Ε.Ι.) "φ". Το σύμβολο "φ", στο χρώμα τού ηλίου "πορτοκαλί", εντός κυκλικού λευκού υποβάθρου το οποίο βρίσκεται εντός πορτοκαλί τετραγώνου, απεικονίζει τον "χρυσό αριθμό" 1,618 που λέγεται και "ο αριθμός τού σύμπαντος".
     Σκοποί τού Κέντρου είναι:
- η μελέτη, έρευνα, ανάλυση, μετάπλαση, επέκταση, διάχυση, εξακτίνωση και με κάθε νόμιμο τρόπο προώθηση των πατριωτικών ιδεών, τού ελληνικού εθνικισμού και τής ιδέας τού ελληνισμού.

30 Μαΐ 2019

Πρόταση για την ενότητα των πατριωτών

Πρόταση για την ενότητα των πατριωτών εν΄όψει εκλογών.
(του   Νίκου Τζιόπα)



Η στάση των πολιτών στην εκλογική διαδικασία, στέλνει πάντοτε κάποια μηνύματα στις πολιτικές δυνάμεις.  Στις ευρωεκλογές της 26ης Μαίου, ο πατριωτικός χώρος έλαβε μέρος διαιρεμένος (δεν θα πω διασπασμένος γιατί σέβομαι τις πολιτικές επιλογές του καθενός). Τα αποτελέσματα γνωστά. Μπορεί ο κάθε σχηματισμός ξεχωριστά να μετρά τώρα τις πληγές του, είτε κάνοντας την αυτοκριτική του είτε όχι, αλλά γεγονός παραμένει ότι ο ελληνικός λαός εκφράστηκε πατριωτικά (με μια ευρεία έννοια) σε ένα ποσοστό κοντά στο 13%, σύμφωνα με την δική μου ανάγνωση. Σε απλά μαθηματικά, 3η πολιτική δύναμη.
Στα 35 χρόνια που συμμετέχω στο εθνικό κίνημα, είναι η πρώτη φορά που παρατηρώ τόσο μεγάλη ανάγκη των Ελλήνων να εκφραστεί πολιτικά ο πατριωτικός χώρος στην Ελλάδα και, μάλιστα, σε τόσο υψηλό ποσοστό. Όπως όλοι παρατηρούμε, είμαστε από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη που το εθνικό- πατριωτικό κίνημα δεν έχει καταφέρει να επηρεάζει άμεσα την εξουσία, αν όχι να την έχει καταλάβει ή να συμμετέχει σε αυτή. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις που αυτοχαρακτηρίζονται "πατριωτικές"  να δουν κατάματα και να προσπαθήσουν να την εξηγήσουν. Σίγουρα όχι κατά μόνας. Αυτό

28 Μαΐ 2019

Η Ευρώπη και ο Δούρειος Ίππος που συνεχώς μεγαλώνει


Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, στο φύλλο της Παρασκευής 24 Μαίου 2019.


Είναι πολύ σημαντικό για όποιον ασχολείται με την πολιτική, άμεσα ή ευρύτερα δεν έχει σημασία, να μπορεί να κατανοήσει τον τρόπο που σκέφτεται ο κάθε συμμετέχοντας σε αυτήν. Εξίσου σημαντικό είναι αυτός ο συλλογισμός, όταν έχει να κάνει με την διεθνή πολιτική, όπου τα πράγματα δυσκολεύουν. Κι αυτό συμβαίνει επειδή εκεί οι συμμετέχοντες είναι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν την ίδια κουλτούρα με σένα, μιλάνε άλλη γλώσσα, ίσως έχουν άλλη θρησκεία, με  λίγα λόγια είναι αλλοεθνείς, οπότε αντιλαμβάνονται τα πράγματα με βάση το εθνικό τους συμφέρον. Πράγμα θεμιτό, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι άνθρωποι έτσι έχουν επιλέξει να ζουν.

Προσφάτως, μέσα από την διαδικασία να καταλάβω τον τρόπο που σκέφτονται και εννοούν την ευρωπαϊκή πολιτική οι Γερμανοί, ανακάλυψα στο διαδίκτυο μια συνέντευξη του Γερμανού πρέσβη στην Ελλάδα, κ. Γιενς Πλέτνερ. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στον γνωστό δημοσιογράφο του ΚΡΗΤΗ TV, κ. Σαχίνη (εκπομπή Αντιθέσεις, 25/5/18).

Δύο απαντήσεις του Γερμανού πρεσβευτή σε σχετικές ερωτήσεις είναι, νομίζω, άξιες σχολιασμού,

6 Μαΐ 2019

Ευρωεκλογές 2019: Για πρώτη φορά ξεκάθαρο το διακύβευμά τους


(Το άρθρο δημοσιεύθηκε την 3η Μαίου 2019 στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ)

Οι Ευρωεκλογές πάντα έδιναν αφορμή για ένα πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης για ζητήματα που αφορούσαν στις εθνικές πολιτικές σε όλα τα κράτη της Ευρώπης. Οι λαοί της Ευρώπης, είτε επικροτούσαν είτε εξέφραζαν την δυσαρέσκειά τους,  μέσω της ψήφου στις Ευρωεκλογές, στις εθνικές κυβερνητικές πολιτικές. Υπό αυτή την έννοια, υποστηρίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών των Ευρωπαϊκών χωρών, έκανε την οποιαδήποτε επιλογή με βάση την στάση των κομμάτων στις εθνικές πολιτικές σκηνές.
Έως τώρα, το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδος, προσπαθούσε μάταια να αναδείξει την "ευρωπαϊκή σκέψη",  συζητώντας ευκαιριακά τα προβλήματα που ανακύπτουν από την λειτουργία του οργανισμού που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ρόλο της Ελλάδας σε αυτήν, αφού όπως προέκυπτε από τα αποτελέσματα, ήταν η στήριξη ή όχι του εκάστοτε κυβερνητικού έργου που έδινε το στίγμα των Ευρωεκλογών. Με λίγα λόγια, οι Ευρωεκλογές δίνουν απλά το "μήνυμα" στην εκάστοτε κυβέρνηση. Τόσο απλά.

Και φτάσαμε στο σωτήριο έτος 2019, 38 χρόνια μετά την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΟΚ τότε), να συζητάμε για το... αν πρέπει η Ελληνική πολιτική πραγματικότητα να επηρεάζει την ψήφο των Ελλήνων πολιτών στις Ευρωεκλογές! Προσφάτως, ο Άδωνις Γεωργιάδης, αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και ένθερμος υποστηρικτής της λειτουργίας της Ε.Ε. πήγε ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας κυνικότατα στην ΕΡΤ ότι το διακύβευμα των Ευρωεκλογών του 2019 είναι... "να φύγει ο Τσίπρας"!
Παρατηρούμε δηλαδή ότι το αφήγημα της "ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης" απομυθοποιείται πλήρως, ακόμη κι από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές του, αφού είναι η εθνική πραγματικότητα που παίζει και θα παίζει πάντα ρόλο στον τρόπο με τον οποίο ο πολιτικός κόσμος  αντιμετωπίζει την Ε.Ε.
Αυτό που, είτε δεν το βλέπει είτε κάνει ότι δεν το βλέπει η πολιτική τάξη που κυριαρχεί σήμερα στην Ευρώπη, το έχουν αναδείξει εγκαίρως οι δυνάμεις που χαρακτηρίζονται ως ευρωσκεπτιστικές και αντιευρωπαϊκές ή  "ακροδεξιές", "εθνικιστικές", "λαϊκιστικές" (χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιούνται από την πολιτική τάξη για να μειώσουν ή και να προσβάλλουν τις δυνάμεις αυτές). Το ότι δηλαδή, οι εθνικές πραγματικότητες είναι από τη φύση προορισμένες να παίζουν κυρίαρχο ρόλο στις ζωές των ανθρώπων και να αποβάλλουν, αργά ή γρήγορα, τις ιδέες που προωθούν την αυτοκαταστροφή τους.

Κι εδώ μπαίνουμε κατευθείαν στο διακύβευμα των Ευρωεκλογών του 2019, αφού είναι η πρώτη φορά από την ίδρυση της Ε.Ε., που είναι εντελώς ξεκάθαρο και αφορά ακριβώς στα όσα ανέπτυξα πιο πριν, δηλαδή στην πλήρη επιβεβαίωση ότι οι εθνικές πολιτικές πάντα θα βρίσκουν τρόπο να υπερτερούν της "κοινής ευρωπαϊκής πορείας":

Την θέληση των λαών της Ευρώπης να συνεχίσει ή όχι να υπάρχει αυτό το τερατούργημα, σοβιετικού τύπου, που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Και είναι ξεκάθαρο, διότι στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης, τα κινήματα που αγωνίζονται για την κατάργηση της Ε.Ε. 'η που ασκούν έντονη κριτική στον τρόπο λειτουργία της  έχουν γιγαντωθεί, συμμετέχοντας μάλιστα και σε κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών. Όπως άλλωστε παρατηρούμε στις διάφορες αναλύσεις για αυτές τις ευρωεκλογές, μόνιμη επωδός είναι "ο κίνδυνος του εθνικισμού".
Έντρομη η πολιτική τάξη που έχει βυθίσει όλη την Ευρώπη σε ύφεση, έρμαιο της λαθρομετανάστευσης, της ανεργίας, της ανασφάλειας και με μια σειρά από κράτη της στο χείλος του γκρεμού που ονομάζεται χρεοκοπία, βλέπει τον "κίνδυνο" στην αύξηση των ποσοστών των

κινημάτων που θέλουν να βγάλουν τις πατρίδες τους από τον βάλτο που η ίδια η Ε.Ε. τους έριξε.
Συμπερασματικά λοιπόν διαπιστώνω, ότι το διακύβευμα αυτών των Ευρωεκλογών είναι για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε. απολύτως ταυτισμένο  και με τις εθνικές πολιτικές των κρατών της αλλά και με την λειτουργία της Ε.Ε.: αφορά την ίδια της την ύπαρξη!

29 Απρ 2019

Πως φτάσαμε ως εδώ; (του Δημήτρη Δρούκα)


Μία σκιαγραφία του καθεστώτος από τον Δημήτρη Δρούκα

Εννέα χρόνια από την έναρξη της εποχής των Μνημονίων και η Ελλάδα μετράει μόνον πληγές. Αυτά τα 9 χρόνια είδαμε τη χώρα να χάνει το 25% του ΑΕΠ της , την ανεργία να εκτοξεύεται από μονοψήφιο αριθμό στο 30% και τους φόρους να εξανεμίζουν το πραγματικό εισόδημα των πολιτών.
Είδαμε αξιοπρεπείς επαγγελματίες να συνθλίβονται, υγιείς επιχειρήσεις να κηρύσσουν πτώχευση, την αγορά να βυθίζεται σε πρωτοφανή αποτελμάτωση και τη μεσαία τάξη να γονατίζει. Άνθρωποι δημιουργικοί και ιδίως νέοι τσακίστηκαν από την ανεργία και αναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό για να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Όμως κάποιοι από εμάς, θέλουν να μην μένουν στην απλή περιγραφή για το σήμερα, αλλά να αξιοποιήσουν το πικρό μάθημα της κρίσης ώστε να βγάλουν κάποιο ευρύτερο πολιτικό συμπέρασμα. Τί έφταιξε τελικά και φτάσαμε ως εδώ; Χρεωκοπημένοι, ταπεινωμένοι, εγκλωβισμένοι σε αδιέξοδα.
Πρέπει να το μάθουμε αυτό ώστε να μη χρειαστεί να ξαναπεράσουμε τα ίδια.
Τα πράγματα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά μία σειρά επιλογών που σε πολιτικό επίπεδο καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης διαμόρφωσαν αργά αλλά αιτιακά μία ορισμένη συνθήκη η οποία οδήγησε κατά τρόπο αναπόδραστο, τον Ελληνικό λαό στη χρεωκοπία και την εξάρτηση…

Η διάλυση της παραγωγικής βάσεως.

Η Ελλάδα άλλαξε ριζικά την παραγωγική της φυσιογνωμία από το 1974 μέχρι σήμερα. Μία σειρά μεγάλων εταιριών όπως η Ιζόλα, η Πειραϊκή Πατραϊκή, η ΧΡΩΠΕΙ έκλεισαν.
Η Ιζόλα, ιδρύθηκε το 1930 από πρόσφυγες Μικρασιάτες. Ξεκίνησε με την κατασκευή μονωτικών

3 Απρ 2019

Τζιόπας στο ΕΝ ΠΛΩ: Οι άνθρωποι που βρωμίζουν τα Πανεπιστήμια δεν μπορού...





Παρέμβαση του Νίκου Τζιόπα στο διαδικτυακό ραδιόφωνο της Στουτγκάρδης, στην εκπομπή της Μαρίας Κεμεντζετζίδου για την Παιδεία και την διάδοση της Ελληνικής γλώσσας, την 14η Μαρτίου 2019.

1 Απρ 2019

Ισχυρός είναι αυτός που ονοματίζει τα πράγματα


(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ την Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019)

Μια πρόσφατη εμπειρία μου στο κοινωνικό δίκτυο Facebook, στάθηκε αφορμή να επανέλθω στο θέμα που ανέπτυξα στο προηγούμενο άρθρο μου, το οποίο αφορούσε στην "τρομοκρατία της πολιτικής ορθότητας".
Παραμονές της εθνικής μας επετείου, δημοσίευσα μια φωτογραφία του Νικηταρά (του επονομαζόμενου Τουρκοφάγου) στο κοινωνικό δίκτυο Facebook, με μία φράση που έχει διασώσει η παράδοσή μας και την οποία επαναλάμβανε συνεχώς στον εαυτό του ο ήρωας, θέλοντας να δώσει ο ίδιος κουράγιο στον εαυτό του ώστε να ανταπεξέλθει στην αγριότητα της μάχης των Δερβενακίων: "ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΙΚΗΤΑ, ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΦΑΖΕΙΣ".

Η ανάρτηση "αναφέρθηκε" και "κατέβηκε" από τους διαχειριστές του κοινωνικού δικτύου, επιβάλλοντάς μου, μάλιστα, 3ήμερο αποκλεισμό από τις δημοσιεύσεις, κατηγορώντας με ότι παραβίασα τους κανόνες του κοινωνικού δικτύου και άσκησα "ρητορική μίσους".  Σε ένστασή μου στους διαχειριστές ότι δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεται "ρητορική μίσους" μια φράση που αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο, ενημερώθηκα ότι ο "αποκλεισμός" μου από τις δημοσιεύσεις ισχύει πάραυτα.

Η "ελευθερία του διαδικτύου" είναι πράγματι δίκοπο μαχαίρι, διότι μπορεί κάποιος "σερφάροντας"

25 Μαρ 2019

Η τρομοκρατία της Νέας Τάξης Πολιτικής Ορθότητας


(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ την Παρασκευή 22 Μαρτίου 2019)

Η πιο υποκριτική φράση που έχει ακουστεί (και επαναλαμβάνεται από όλους σχεδόν τους πολιτικούς) είναι η ακόλουθη:
"Καταδικάζω την τρομοκρατία από όπου κι αν προέρχεται". Την "τρομοκρατία" μπορείτε να την αντικαταστήσετε και με την "βία". Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει ως το υποκριτικό του πράγματος.
Για να γίνω σαφέστερος, καλώ τον αναγνώστη να εξετάσει ενδελεχώς τις αντιδράσεις πάνω σε συγκεκριμένα δείγματα τρομοκρατικών ή βίαιων περιστατικών, τα οποία λαμβάνουν χώρο συνεχώς στο παγκόσμιο στερέωμα. Για παράδειγμα φέρνω τον μόνιμο, αν όχι εγκωμιασμό τότε σίγουρα "εγκωμιασμό μέσω ανοχής" των φαινομένων τρομοκρατίας στην Ελλάδα, τα οποία ως γνωστόν έχουν "αριστερό πρόσημο". Οι χλιαρές αντιδράσεις, όταν αυτές γίνονται, από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους που πρόσκεινται στην αριστερά, είναι εντελώς για γέλια. Και λέω "όταν γίνονται" διότι στις περισσότερες των περιπτώσεων έχουμε ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΓΚΩΜΙΑΣΜΟ τρομοκρατικών ενεργειών. Στο παρελθόν είχαμε και πορείες "αριστερών συλλογικοτήτων" (μεταφράστε το σε "φράγκα"), υπέρ της 17 Νοέμβρη. Με τους νόμους που δίνουν άδειες στον αρχιτρομοκράτη

3 Μαρ 2019

Για ένα ενιαίο μέτωπο εθνικής αμύνης


(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ της 1ης Μαρτίου 2019)

Μαθητής ακόμα, σε ηλικία 14 ετών, πολιτικοποιήθηκα εντονότατα στις τάξεις του εθνικιστικού κινήματος. Κι επειδή ασφαλώς υπήρχαν συναγωνιστές που αγωνίζονταν για την ιδέα μέσα από διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις, πέρα από τον ιδεολογικό και πολιτικό μου αγώνα, ένα ήταν το κύριο αίτημα που είχα ως προμετωπίδα της όποιας μου προσπάθειας για την επίτευξη των σκοπών αυτού του αγώνα: η ένωση των εθνικιστών μέσα σε μία πολιτική στέγη.  Με τον καιρό συνειδητοποίησα ότι ήμουν ευθυγραμμισμένος με  την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που σκεφτόταν εθνικά.

Έως τις εκλογές του 2012, όλες αυτές οι παρατάξεις εργάστηκαν σκληρά και στις δύο ψηφίδες του αγώνα (ιδεολογική και πολιτική). Τα αποτελέσματα στο ιδεολογικό κομμάτι ήταν σαφώς καλύτερα από εκείνα του πολιτικού. Ασφαλώς και εκεί έγιναν κάποια βήματα, με τις συνενώσεις παρατάξεων

4 Φεβ 2019

Η Μεταπολίτευση ολοκληρώνεται με εθνική τραγωδία


(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, στο φύλλο της 1ης Φεβρουαρίου 2019)


Αρχή του 2019 και η Ελλάς ζει ιστορικές στιγμές. Κυρίως για το εθνικό ζήτημα των Σκοπίων διότι μόνο τα έθνη γράφουν ιστορία με τις μεταξύ τους διενέξεις ή με διάφορα εθνικά επιτεύγματα. Αυτό δεν μπορούν να το αρνηθούν ούτε οι πολέμιοι των εθνών γενικότερα, αφού ενώ από τη μία προσπαθούν να μας πείσουν ότι η έννοια του έθνους είναι κατασκεύασμα του 19ου αιώνος, από την άλλη κάνουν τα αδύνατα δυνατά ώστε να αναγνωρίσουν σε ένα κράτος ενιαία εθνική οντότητα την οποία απλώς την είχαν κι εμείς οι κακοί εθνικιστές και ακροδεξιοί δεν την αναγνωρίζουμε. Τρικυμία εν κρανίω; απαντώ κατηγορηματικά, ΟΧΙ!

Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ

Όπως και στην περίπτωση της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία χρησιμοποιήθηκε το "αντιμνημόνιο" ώστε να εφαρμοστεί νέο μνημόνιο, έτσι και στην περίπτωση του Σκοπιανού

22 Ιαν 2019

Με τον Ελεύθερο Κόσμο κάθε Παρασκευή


Μετά από απουσία ορισμένων μηνών λόγω υποχρεώσεων, επανέρχομαι μέσα από τις στήλες της πατριωτικής εφημερίδας, για να στηρίξω αφιλοκερδώς, όπως και όλοι οι συντελεστές της, την εβδομαδιαία πλέον κυκλοφορία της κάθε Παρασκευή. Οι καιροί πιο δύσκολοι από ποτέ. Η ανάγκη έκφρασης γνώμης για τους Έλληνες πατριώτες είναι και υποχρέωση. Διότι ο καθένας μας έχει την υποχρέωση να μιλάει, ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει γνώμη. Η αφεντιά μου και οι συντελεστές της εφημερίδας έχουμε το πλεονέκτημα να μην είμαστε βγαλμένοι από την μήτρα του πολιτικού συστήματος που οδηγεί την πατρίδα μας στον γκρεμό. Υπό αυτήν την έννοια θεωρούμε ότι οι απόψεις μας θα σας ωφελήσουν αλλά κυρίως θα ωφελήσουν την Ελλάδα στη διαμόρφωση μια νέας πολιτικής πρότασης, η οποία θα αναδείξει την αξία του Έλληνα ανθρώπου και θα κάνει τη ζωή του καλύτερη και αντάξια του παρελθόντος του.
Με αυτές τις σκέψεις σας καλώ να την στηρίξετε και να διαβάσετε τις σκέψεις μου στο πρώτο εβδομαδιαίο φύλλο την 1η Φεβρουαρίου, με τίτλο: "Η Μεταπολίτευση ολοκληρώνεται με εθνική τραγωδία".

Με τιμή και σεβασμό στους αναγνώστες
Νικόλαος Τζιόπας