Το παρόν, προσωπικό μου ιστολόγιο, αποτελεί τόπο προβληματισμού για τα πολιτικά πράγματα της Πατρίδος μας. Στόχος μου είναι η υπεράσπιση και διάδοση της Εθνικής Ιδέας, της Φυσικής Ιδέας του Ανθρώπου. Και πολύ περισσότερο αυτό ισχύει για τον Έλληνα Άνθρωπο, ο οποίος κατά τον Περικλή Γιαννόπουλο έχει και τώρα και πάντα, ένα και μοναδικό σκοπό: ΤΟΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

18 Ιουλ 2011

Μεταναστευτικό: Τολμήστε τη Σύγκριση

Η σημαία της φωτογραφίας είναι ενός μικρού αλλά σοβαρού κράτους στην άκρη του κόσμου. Πρόκειται για τη σημαία της Ν. Ζηλανδίας, την οποία επισκέφθηκα πρόσφατα για λίγες ημέρες.
Δεν θα σταθώ στην οργάνωση, την καθαριότητα και την φυσική ομορφιά αυτής της τόσο μακρυνής χώρας. Θα έπρεπε, βέβαια, γιατί στο Wellington το οποίο επισκέφθηκα, ντρέπεσαι να πατάς τους δρόμους του, για να μην.... τους λερώσεις!
Θα περιγράψω όμως μια προσωπική μου εμπειρία και την επαφή μου με το μεταναστευτικό νόμο αυτού του όμορφου κράτους, για να δικαιολογήσω και το χαρακτηρισμό του ΣΟΒΑΡΟΥ που του απέδωσα στην αρχή.
Γύρω στις 5 το πρωί, λοιπόν, προσγειώνομαι στο αεροδρόμιο του Auckland, της πρωτεύουσας της Ν. Ζηλανδίας και περνάω τον απαραίτητο έλεγχο. Αφού περνάω από ΤΡΙΑ (!) σημεία ελέγχου για να διαπιστωθεί ο σκοπός της επίσκεψής μου και απαντάω στις ίδιες ερωτήσεις και των τριών Νεοζηλανδών αστυνομικών, φτάνω και στον ΤΕΤΑΡΤΟ, όπου ο σοβαρότατος αλλά ευγενέστατος Νεοζηλανδός αστυνομικός με ξαναρωτά τα ίδια πράγματα. Αφού ψάχνει ΤΑ ΠΑΝΤΑ που μεταφέρω στη βαλίτσα μου, του εξηγώ ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΩ, ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΜΕΙΝΩ, ΠΟΙΟΣ ΜΕ ΚΑΛΕΣΕ (ταυτόχρονα του δείχνω τα απαραίτητα έγγραφα, διευθύνσεις, τηλέφωνα που αποδεικνύουν τα λεγόμενά μου).
Πρέπει να είχε φτάσει 6.30 το πρωί και θέλει να τηλεφωνήσει και στο ξενοδοχείο και στην εταιρία της οποίας ήμουν προσκεκλημένος. Του εξηγώ ότι είναι ξημερώματα και η υπάλληλος της εταιρίας μπορεί να κοιμάται κι αφού το ξανασκέφτηκε, επικοινωνεί μόνο με το ξενοδοχείο για να επιβεβαιώσει την κράτησή μου. Τελικά, μετά από ένα 2ωρο ελέγχων και ερωτήσεων, βάζει τη σφραγίδα της 3μηνης βίζας μου στο διαβατήριό μου και είμαι πλέον ελεύθερος να συνεχίσω το ταξίδι μου.
Πάμε τώρα στο μεταναστευτικό νόμο. Για να αποκτήσει κάποιος, άδεια εργασίας στην Ν. Ζηλανδία, διάρκειας 30 μηνών, χρειάζονται οι εξής, ΛΟΓΙΚΕΣ, ΑΠΛΕΣ και ΣΑΦΕΣΤΑΤΕΣ προυποθέσεις:
1. Πρόσκληση Εργοδότη, ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει στη Μεταναστευτική Υπηρεσία, ότι αδυνατεί να βρεί εργαζόμενο για τη συγκεκριμένη θέση από την εγχώρια αγορά εργασίας.
2. Τους απαραίτητους τίτλους σπουδών που να αποδεικνύουν ότι είσαι σε θέση να καλύψεις τη θέση.
3. Εξονυχιστικές Ιατρικές εξετάσεις από συγκεκριμένα, σε κάθε χώρα, ιατρικά εργαστήρια που περιλαμβάνουν εκτός από πιθανές μολυσματικές ή σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες ΚΑΙ πληροφορίες για το σώμα σου, όπως π.χ. διάμετρος κεφαλής και μέσης.
4. Πιστοποιητικό Ποινικού Μητρώου από τη χώρα καταγωγής σου αλλά κι από χώρες στις οποίες έχεις ζήσει για περισσότερο από 5 χρόνια.
5. Εάν πρόκειται να μεταναστεύσεις με την οικογένειά σου, όλα τα απαραίτητα έγγραφα που να αποδεικνύουν τη σχέση αλλά και κοινούς λογαριασμούς, φωτογραφίες από οικογενειακές στιγμές κ.λ.π.
Φυσικά, όλα τα έγγραφα πρέπει να είναι μεταφρασμένα στα Αγγλικά και επικυρωμένα από δημόσια αρχή.
Τολμήστε τη σύγκριση, με το τί συμβαίνει στο ΑΘΛΙΟ νεολληνικό κρατίδιο...

Πρότασή μου:
Άμεση ΑΠΕΛΑΣΗ των Παρανόμων Μεταναστών.
Άμεση επανεξέταση των δοθέντων από το 1990 και εντεύθεν, πράσινων καρτών.
Άμεση ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του νόμου του ΠΑΣΟΚ για την απόκτηση της Ελληνικής Ιθαγένειας και Πλήρης ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ και ΕΦΑΡΜΟΓΗ του Μεταναστευτικού Νόμου της Ν. Ζηλανδίας.


Το άρθρο αφιερώνεται στους πάσης φύσεως "ανθρωπιστές" από τον ανεκδιήγητο Προκόπη Παυλόπουλο, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ως το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τις παραφειάδες του, που οι μεν πρώτοι συνέβαλλαν τα μέγιστα στο να ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ η πατρίδα μας ξέφραγο αμπέλι οι δε άλλοι, πολλοί θα επιθυμούσαν να εξαφανιστεί το "αμπέλι" από προσώπου γης, ονειρευόμενοι "σοσιαλιστικούς" παραδείσους.

5 σχόλια:

  1. Μα εσείς συγκρίνετε ανόμοια πράγματα. Άλλο οικονομικός μετανάστης, όπως ορίζεται και από τον ΟΗΕ κι άλλο λαθρομετανάστης. Και στην Γερμανία δεν πήγαιναν από την "πίσω πόρτα", αλλά κατόπιν προσκλήσεως και με διακρατικές συμβάσεις.
    Επεκράτησε, δυστυχώς, να μιλούν για "οικονομικούς μετανάστες", όταν αναφέρονται σε λαθρομετανάστες, οι οποίοι απλώς εισέβαλαν στην χώρα και, συλλαμβανόμενοι, έπρεπε να απελαθούν αμέσως.
    Υπάρχει βεβαίως και το θέμα αιτήσεως ασύλου, οπότε είμεθα υποχρεωμένοι να το εξετάζουμε και εν ευθέτω χρόνω να αποφασίζουμε, αν συντρέχουν λόγοι χορήγησής του. Αν δεν συντρέχουν και πάλι ο λαθρομετανάστης απελαύνεται.
    Η απέλαση των λαθρομεταναστών έχει ακόμη ένα πρόβλημα. Πολλοί εξ αυτών, ιδίως οι προερχόμενοι από την Τουρκία, δεν έχουν χαρτιά, οπότε δεν ξέρει κανείς πού να τους απελάσει, η δε Τουρκία, ως γνωστόν, δεν τους δέχεται πίσω, παρά σε πολύ μικρό ποσοστό.
    Πρέπει να λυθούν αυτά τα προβλήματα προκειμένου να προβούμε σε "Άμεση ΑΠΕΛΑΣΗ των Παρανόμων Μεταναστών".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ με το σχόλιο. Με την παρουσίαση της διαδικασίας που αφορά τους οικονομικούς μετανάστες ήθελα να δείξω τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το κράτος της Ν. Ζηλανδίας το θέμα. Φανταστείτε τί ισχύει για τους λαθρομετανάστες και το άσυλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ κύριε, σε περίπτωση που δεν θυμάστε τη σχολική γεωγραφία, η ΝΖ βρίσκεται στη μέση του ωκεανού. Αν ήταν λίγο πιο κοντά στην Ασία, θα ήταν πολύ δημοφιλής προορισμός για τους λαθρομετανάστες. Και τότε θα άξιζε να κάνουμε συγκρίσεις. Δυστυχώς για σας, η σύγκριση που κάνετε είναι άκυρη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ "Ανώνυμε" έκτός του ότι θυμάμαι πολύ καλά τη σχολική Γεωγραφία, σας πληροφορώ ότι είμαι προσωρινός κάτοικος Ν. Ζηλανδίας τους τελευταίους 9 μήνες. Κι αυτό που έχω δει είναι μια χώρα που έχει μετανάστες (ιδιαίτερα Ασιάτες από την Άπω Ανατολή και την Ινδία) και οι οποίοι έρχονται στη χώρα με τις ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΕΣ διαδικασίες που απαριθμώ στο άρθρο.

      Διαγραφή
  4. Κια Ορα

    Εγω ειμαι Νεα Ζηλανδια 4 χρονια (μεταναστευσα 2009 (permanent resident)απο Ελλαδα και ειμαι Ιnvercargill. Εχω να πω οτι εκανες την καλυτερη επιλογη σε μια χωρα παραδεισο. Εγω βιωνω καθε μερα την αγαπη των ασθενων και της πολης και δεν εχω σκοπο να γυρισω πισω. Οσο για την Ελληνικη κοινοτητα μακρυα και αγαπημενοι. Ευτυχως που εχουν μεταναστευτικο νομο ετσι για να διατηρειται ο παραδεισος οπως πρεπει. Αν δε ζησει κανεις στη χωρα αυτη δεν μπορει να καταλαβει το μεγαλειο της Νεοζηλανδικης ψυχης. Εγω τους αγαπαω παρα πολυ και μακαρι να ερθουν και αλλοι.

    Με αγαπη

    Δρ. Αντωνιος Χασουρης
    Invercargill Hospital

    ΑπάντησηΔιαγραφή