Εχθρός μας ο Εαυτός μας

«Ελληνική Φυλή,
Ο μεγαλύτερος Εχθρός σου είναι ο Εαυτός σου»
Περικλής Γιαννόπουλος  «Έκκλησις πρὸς τὸ πανελλήνιον κοινόν», έκδοση  ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ

Είμαι από αυτούς που πιστεύουν σε μια «Επανάσταση» σε όλους τους τομείς της εθνικής μας ζωής.  Είμαι επίσης από αυτούς που πιστεύουν, ότι οι Πολιτικές διαδικασίες καθορίζουν τις Οικονομικές, όπως και όλες τις διαδικασίες που μας αφορούν: Εθνικά και Κοινωνικά θέματα, Παιδεία, Πολιτισμός.

Άρα η «επανάσταση» θα πρέπει να είναι, κατ΄αρχήν, Πολιτική. Μια καλή, προς αυτή την κατεύθυνση, αρχή θα ήταν,  oι Πολιτικές Δυνάμεις που ευθύνονται για τη σημερινή οδυνηρή, για το Λαό και την Πατρίδα, κατάσταση να κάνουν από μόνες τους  την ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ τους και να ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΘΟΥΝ μια και δεν έχουν πλέον αντιστοίχιση στην Ελληνική Κοινωνία.  Να συμμετέχουν επίσης κι άλλες Πολιτικές Δυνάμεις στη διακυβέρνηση της χώρας,  μια και η αποτυχία του Δικομματισμού είναι ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΗ. Και σαφέστατα πιστεύω ότι ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ. Για παράδειγμα εγώ , ΔΕΝ ΤΑ ΕΦΑΓΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΓΚΑΛΟ. (όπως και πολλοί συμπατριώτες μου) Αν κάποιοι το έκαναν, αυτοί είναι υπεύθυνοι.

Όταν μιλώ δηλαδή για «Επανάσταση», δεν εννοώ σε καμμία περίπτωση, το Πολιτικό και Κοινωνικό ΧΑΟΣ που ευαγγελίζεται η Αριστερά. Η οποία, ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΑ, ονειρεύεται  και σε πολλές περιπτώσεις δημιουργεί κοινωνικές αναταραχές, για να μπορέσει να εκπληρώσει τους εκλογικούς της στόχους και να καταλάβει μέ κάθε τρόπο την εξουσία, πετυχαίνοντας το σκοπό της, που είναι  μια Αταξική και Αντεθνική κοινωνία.  Ένα πολυπολιτισμικό χωνευτήρι ανθρώπων, όπου θα αποθεώνεται το Άτομο κι όχι το Εθνικό Σύνολο. Μια κοινωνία όπου οι έννοιες Έθνος, Καταγωγή, Ήθη και Έθιμα, Εθνική και Κοινωνική Ασφάλεια και Ειρήνη, δεν θα παίζουν κανένα ρόλο, γιατί απλά δεν θα περιγράφουν τίποτα.

Ούτε βέβαια εννοώ τους διάφορους «Αγανακτισμένους», οι οποίοι προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Και οι οποίοι, αυθόρμητα ή μή, συμμετέχουν σε δυναμικές εκδηλώσεις, με κύριο χαρακτηριστικό την «Αγανάκτηση».  Ένα ΑΝΟΜΟΙΟΓΕΝΕΣ  ιδεολογικά σύνολο, που το μόνο που προτείνει είναι η ΑΠΑΞΙΩΣΗ των πολιτικών και του πολιτικού συστήματος και ορισμένες ΑΟΡΙΣΤΕΣ κουβέντες για  «λαικές συνελεύσεις», «συμμετοχικές δημοκρατίες» και τα ρέστα.... Όλα αυτά βέβαια, τα θυμήθηκε το συγκεκριμένο «κίνημα», αφού επί χρόνια απολάμβανε τους καρπούς από τις πολιτικές του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών, τους οποίους τώρα κατηγορεί.  Τότε, βέβαια, δεν ήταν «αγανακτισμένο» γιατί απλούστατα, άλλοι ήταν οι θιγόμενοι. Και δεν αναφέρομαι σε οικονομικά θιγομένους, γιατί ο Αληθινός Επαναστάτης  δεν επαναστατεί μόνο για την «ΤΣΕΠΟΥΛΑ» του. (Τραγικά, για τους Έλληνες, παραδείγματα: Στις πρόσφατες διαδηλώσεις για την οικονομία, εκατοντάδες χιλιάδες  ανθρώπων έλαβαν μέρος. Στις διαδηλώσεις για την ΠΡΟΔΟΣΙΑ των Ιμίων είχαν άλλες δουλειές να κάνουν. Τον καιρό της ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ στην Ελλάδα, χειροκροτούσαν αυτούς που ευθύνονταν για το ΕΓΚΛΗΜΑ ).

Ο Αληθινός Επαναστάτης δρά και αγωνίζεται για ιδέες ακατάλυτες στο πέρασμα των αιώνων. ΑΛΗΘΙΝΕΣ και πάντα ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ. Και η μόνη αλήθεια που γνωρίζω είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ του ΕΘΝΟΥΣ.

Τα δύο αυτά «κινήματα» και η ΑΝΑΛΓΗΤΗ, ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΗ και ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ευθύνονται για τα ΝΤΡΟΠΙΑΣΤΙΚΑ και ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΑ, για τους Έλληνες  γεγονότα, την ημέρα της Εθνικής μας Επετείου. Η Κορυφαία στιγμή του 20ού Αιώνος, για το Ελληνικό Έθνος, εξευτελίστηκε και αμαυρώθηκε από τους νεοέλληνες.  Και δεν θα μου φανεί παράξενο στο μέλλον, να καταργούνται παρελάσεις με το πρόσχημα των επεισοδίων. Οι αρνητές των παρελάσεων και της απόδοσης ΤΙΜΗΣ στους ήρωες του Έθνους,  βρήκαν ένα πολύ καλό επιχείρημα από τα προχθεσινά γεγονότα.

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό. Το πρόβλημα για μένα είναι,  ότι η νέα γενιά γαλουχείται με επικίνδυνες για το μέλλον της ιδέες:

Να μή Σέβεται την ιερότητα των Εθνικών Εορτών και των Παρελάσεων.

Να μή Σέβεται τους Θεσμούς (δεν αναφέρομαι στα πρόσωπα που τους εκπροσωπούν)

Να απαξιώνει τους πάντες, με αποτέλεσμα να μην ασχολείται με διαδικασίες που την αφορούν άμεσα. (Παρατηρείστε την αποχή στις τελευταίες Περιφεριακές Εκλογές)

Ο κάθε λαός έχει ένα πανίσχυρο «όπλο» στα χέρια του. Κι έχει αγωνιστεί για πάρα πολλά χρόνια να το αποκτήσει. Κι αυτό λέγεται ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ, είτε ως πολιτευόμενος είτε ως ψηφοφόρος. Ο Ελληνικός λαός, δυστυχώς, χρησιμοποίησε λανθασμένα αυτό το «όπλο» στρέφοντάς το, τελικά, κατά του εαυτού του. Αν θέλει ο Ελληνικός λαός να πάει μπροστά και να ξεφύγει από την άθλια κατάσταση που έχει περιέλθει, θα πρέπει να μάθει να το χρησιμοποιεί.  Και τότε το πολιτικό σύστημα θα ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΘΕΙ.  Θα πρέπει ο Ελληνικός λαός να κάνει την ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ του και να σταματήσει να σκέφτεται ότι πάντα του φταίνε οι άλλοι.

Δεν μπορεί να ψηφίζει επί 37(!!!) ολόκληρα χρόνια, με ποσοστά 85% και πάνω, ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ πολιτικά κόμματα και πολιτικούς και να είναι ανεύθυνος!

Δεν μπορεί να συνδιαλέγεται επί 37(!!!) ολόκληρα χρόνια με το Πολιτικό Σύστημα, βλέποντάς το ως μέσο επαγγελαμτικής αποκατάστασης και σήμερα να βρίζει και να μουντζώνει τους πάντες!

Κύριοι Έλληνες ,

είμαστε συνυπεύθυνοι γι΄αυτήν την κατάσταση και καλό θα είναι να το παραδεχτούμε. Όσο πιο γρήγορα το κάνουμε, τόσο πιο γρήγορα θα βρούμε το δρόμο μας.  Ο οποίος είναι ένας και μόνο:

O ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ κατά τον Περικλή Γιαννόπουλο.  Με μούντζες, βρισίδια και απαξίωση των πάντων, το μόνο που θα επιτύχουμε είναι να μή γίνουμε ποτέ αυτό που, ελπίζω, ότι θέλουμε, απαξιώνοντας τον εαυτό μας: Μια Ευνομούμενη και Υγιής Πολιτεία Ελλήνων.


Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο Lamia Report
http://www.lamiareport.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=38270:2011-10-30-20-49-04&catid=46:arthra&Itemid=8

Ζητούνται Ηγέτες

"Θα Νικήσωμεν. Αλλά δια τους Έλληνες υπέρ την Νίκην, η Δόξα"

Ιωάννης Μεταξάς

Ιστορία καλούμε την πάλη των εθνών. Η φυσική ανάγκη των εθνών για επιβίωση, δημιουργεί ιστορικά γεγονότα. Όλοι οι λαοί, όλων των εθνών, σε κάθε περίοδο, τιμούν την Ιστορία τους. Πολύ περισσότερο εμείς, οι Έλληνες. Κι αυτό γιατί, πλην ελαχίστων εξαιρέσων, υπήρξαμε ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ της παγκοσμίου Ιστορίας. Η Ιστορία είναι χρήσιμη για τα έθνη, μόνο εάν ισχύει μία και μόνη προυπόθεση: ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ.

Σε κάθε Ιστορικό γεγονός, υπάρχουν έθνη (λαοί) που μάχονται. Για παράδειγμα, ουδείς αναφέρεται στη μάχη των Θερμοπυλών χωρίς να αναφερθεί στους 300 Σπαρτιάτες και τους 700 Θεσπιείς που αντιστάθηκαν στον Πέρση εισβολέα. (έστω κι αν ξεχνάμε πολλές φορές τη φρουρά των Φωκαίων στο όρος Καλλίδρομο, άσχετα με το ρόλο που έπαιξε στη μάχη) . Στις Θερμοπύλες όμως, υπάρχει ΕΝΑ και μόνο ΕΝΑ άγαλμα, που μας θυμίζει την εν λόγω μάχη: το άγαλμα του Σπαρτιάτου Βασιλέως Λεωνίδα.

Είναι προφανέστατο, ότι στο πρόσωπο του ΗΓΗΤΟΡΟΣ, τιμούμε όλους εκείνους τους συμπατριώτες μας που θυσίασαν τη ζωή τους. Και φυσικά αυτό, δεν συμβαίνει μόνο στην πατρίδα μας. Συμβαίνει σε όλα τα έθνη του κόσμου για όλα τα ιστορικά γεγονότα που έχουν συμβεί.

Σε λίγες μέρες το Ελληνικό Έθνος γιορτάζει μία από τις λαμπρότερες στγμές της σύγχρονης ιστορίας του. Κι επειδή, όπως κάθε χρόνο, θα βγουν οι ΣΑΠΙΟΡΗΤΟΡΕΣ με τις ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕΣ και ΥΠΟΠΤΕΣ αναλύσεις τους και θα λέει ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του, να ξεκαθαρίσουμε τί ακριβώς γιορτάζουμε: Το ιστορικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στους Ιταλούς κατακτητές υπό την ηγεσία του Εθνικού Κυβερνήτη, Ιωάννη Μεταξά, γιορτάζουμε. Και φυσικά, το ΟΧΙ στο Γερμανό κατακτητή που ακολούθησε λίγους μήνες αργότερα, από τον ΗΡΩΙΚΟ πρωθυπουργό, Αλέξανδρο Κορυζή! Αυτό γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου! Καμμία μάχη δεν δόθηκε ποτέ, χωρίς ΗΓΕΤΗ. Το ίδιο συνέβη και την 28η Οκτωβρίου 1940! Οι Ηγέτες μας σε πλήρη σύμπνοια με το λαό μας, πολέμησαν τους κατακτητές.

Κατανόηση της Ιστορίας, όμως, δε σημαίνει μόνο αυτό. Κατανόηση της Ιστορίας σημαίνει, να ξέρουμε ΠΟΙΟΝ πολέμησαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας 71 χρόνια πρίν και γιατί. Σε κανένα φασισμό και κανένα εθνικοσοσιαλισμό, δεν είπε το ΟΧΙ ο Ελληνικός λαός δια των ηγετών του. Δηλαδή, εάν ο Μουσσολίνι ή ο Χίτλερ είχαν εγκαθυδρίσει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ καθεστώτα στις πατρίδες τους, θα λέγαμε ΝΑΙ; Εάν η Γερμανία ή η Ιταλία είχαν κομμουνιστικά καθεστώτα, θα λέγαμε ΝΑΙ; Για να ξέρουμε τι λέμε, ο Ελληνικός λαός δεν έδωσε ΚΑΝΕΝΑΝ Ιδεολογικό πόλεμο. Πολέμησε δύο αυτοκρατορίες που επιβουλεύτηκαν το κύριο ΑΓΑΘΟ των εθνών: Την Ελευθερία. Κι όταν υπάρξει μια πραγματικά Εθνική κυβέρνηση στην Ελλάδα, από το Γερμανικό κράτος θα ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ τις πολεμικές αποζημειώσεις που μας οφείλει η Γερμανία. Κανένα Γερμανικό εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα δεν υπάρχει για να μας αποζημειώσει. Υπάρχει το οργανωμένο Γερμανικό κράτος. Τότε και τώρα.

Κι εκεί έγκειται το ΜΕΓΑΛΕΙΟ του Ιωάννη Μεταξά και το Αλέξανδρου Κορυζή: Παραμερίζοντας τις όποιες Ιδεολογικές συγγένειες (ελάχιστες κατά τη γνώμη μου) με τις εν λόγω αυτοκρατορίες, και με μόνο γνώμονα την Εθνική μας ΤΙΜΗ και ΣΥΜΦΕΡΟΝ, οδήγησαν τον Ελληνικό λαό στη δόξα λέγοντας το Ιστορικό ΟΧΙ, υπερασπίζοντας την Εθνική μας Ανεξαρτησία. Σε αντίθεση με τους κομπάρσους και καπηλευτές της Ιστορίας ,που καλούσαν τον Ελληνικό λαό να μην πολεμήσει γιατί ...«ο Μεταξάς κάνει πόλεμο φασιστικό και καταχτητικό»!!! (Νίκος Ζαχαριάδης- ΚΚΕ επίσημα κείμενα, τόμος 5ος, σελ. 274) Βλέπετε, τότε ο Χίτλερ, ήταν ακόμη σύμμαχος των Ιδεολογικών των πατέρων. (Λίγους μήνες αργότερα, όταν οι Γερμανοί επιτέθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, θυμήθηκαν ποιόν έπρεπε να πολεμήσουν).

Στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης, η Υπεράσπιση της Εθνικής Ιδέας θεωρείται από τα τσιράκια της νέας τάξεως, πράξη ανεπιθύμητη. Κι αυτό, γιατί αποτελεί τη ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΜΥΝΑ στα σχέδιά τους, για μια παγκόσμια κυβέρνηση ΠΟΛΤΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ανθρώπων, παραβιάζοντας τη μόνη φυσική ΑΛΗΘΕΙΑ που είναι η βάσις του Παγκοσμίου Πολιτισμού: την ΑΛΗΘΕΙΑ του ΕΘΝΟΥΣ.

Στην Ελλάς του 2011, τέτοιοι ηγέτες δεν υπάρχουν. Η Μεταπολιτευτική Ελλάς διοικείται από ένα συφερτό πολιτικών «σωτήρων» που την χρεωκόπησαν Πολιτιστικά, Οικονομικά, Πολιτικά. Και αυτοί ακριβώς οι «σωτήρες» προσπάθησαν με κάθε τρόπο να αμαυρώσουν το έπος του 1940, αγνοώντας επιδεικτικά τον Ηγέτη του και, πολλές φορές, διαστρεβλώνοντας την Ιστορική Αλήθεια, για καθαρά ιδεολογικούς λόγους.

Ευτυχώς για τα έθνη και δυστυχώς για αυτούς, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι όπως ο Μεταξάς και ο Κορυζής, που με το παράδειγμά τους άφησαν ιερή παρακαταθήκη στις επόμενες γεννεές, τη στάση του ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ έναντι του Έθνους και της Ιστορίας.

Πιστεύω ότι η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ της Ιστορίας μας, θα μας βοηθήσει να γεννήσουμε τέτοιους ΗΓΕΤΕΣ, όσο το δυνατόν πιό γρήγορα, που θα αντιτάξουν το δικό τους ΟΧΙ, στις δύσκολες εποχές για το Ελληνικό Έθνος. Γιατί από «ΝΑΙ», χορτάσαμε...


Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις "Ελληνικές Γραμμές":
http://www.e-grammes.gr/article.php?id=5065

Οικονομική ή πολιτική κρίση;

Του Ευάγγελου Κομνηνάκη

Στο περιβάλλον της παγκόσμιας οικονομικής κρίσεως ο αγώνας της καθημερινής επιβίωσης αναγκάζει πλέον όλο και μεγαλύτερα τμήματα του ελληνικού λαού να στρέφονται ξανά με ζωηρό ενδιαφέρον στην πολιτική από λόγους πραγματικής αγωνίας για το παρόν και το μέλλον.
Αυτό είναι ένα νέο δεδομένο της κοινωνικής ζωής της χώρας. Ακόμη και αν αφετηρία αυτής της μεταστροφής είναι το κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητος που αντικατέστησε βιαίως τον πολύ πρόσφατο ευδαιμονισμό, ωστόσο πρέπει να παραδεχθούμε πως η ενεργητική στάση των πολιτών αλλά και η συσπείρωσή τους σε μία εθνική πρόσκληση είναι η ελάχιστη προϋπόθεση για την ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.
Ακόμη όμως κι αν οι Έλληνες συναισθάνονται στην πλειοψηφία τους τα μεγάλα αδιέξοδα της πατρίδος τους, έστω και καθυστερημένα, αυτό που δυστυχώς για μία ακόμη φορά απουσιάζει είναι η ανάληψη των ευθυνών από τον πολιτικό κόσμο της χώρας.
Μετά το ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ που ακούσαμε το 2009 σε μία έκρηξη ανεύθυνου λαϊκισμού , ήρθε έπειτα το ΚΑΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ από τη σημερινή αντιπολίτευση. Τα δεδομένα της οικονομίας και της κοινωνίας μας άλλαξαν και συνεχίζουν να αλλάζουν σταθερά επί τα χείρω. Όμως δυστυχώς για την Ελλάδα δε φαίνεται διατεθειμένη να προσαρμοστεί σ’αυτά η τάξη των πολιτικών.
Αν η ελληνική οικονομία είναι το παγκόσμιο παράδειγμα του κρατισμού, της αποβιομηχάνισης, της χαμηλής ανταγωνιστικότητος και της ανυπαρξίας παραγωγής, τότε η ελληνική πολιτική ζωή είναι το απόλυτο παράδειγμα εθνικής οπισθοδρόμησης διά του καταστροφικού λαϊκισμού.
Οι Έλληνες πολιτικοί αντί να παραδειγματίσουν τους Έλληνες με υπεύθυνες συμπεριφορές, να τους καθοδηγήσουν στο δύσκολο διάβα του διεθνούς ανταγωνισμού και να τους προετοιμάσουν για τη δύσκολη προσαρμογή λέγοντάς τους την αλήθεια, συνεχίζουν να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι τα δεδομένα άλλαξαν δραματικά.
Ολοένα περισσότεροι Έλληνες συλλαμβάνουν πλέον τα πραγματικά αίτια της εθνικής κατάρρευσης. Και αυτά δεν είναι ούτε η διεθνής θύελλα, ούτε οι πιέσεις των αγορών, αλλά η μόνιμη αδράνεια της γραφειοκρατικής πολιτικής ελίτ η οποία προκειμένου να μην αποχωριστεί τα προνόμιά της εξουσίας, θυσιάζει το μέλλον ενός ολόκληρου λαού.
Αυτό το δεδομένο όμως είναι η σειρά των Ελλήνων να το επεξεργαστούν και να αποφασίσουν εάν θέλουν να κάνουν οι ίδιοι την επανάσταση στην κάλπη, στρεφόμενοι στις αξιόπιστες λύσεις, στις πατριωτικές επιλογές, απορρίπτοντας τη φαυλοκρατία του δικομματισμού.
Εάν πράγματι η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα τότε ο πατριωτισμός είναι μονόδρομος. Εάν αυτός ο λαός θέλει να επιβιώσει πρέπει να δει με σθένος τις ιστορικές του ευθύνες. Διότι «η Ελλάς προώρισται να ζήση και θα ζήση». Κι αν προκειμένου να επιτύχει τη σωτηρία της πρέπει να θάψει τη νοσηρή Μεταπολίτευση, τότε οι Έλληνες πρέπει να βρουν το θάρρος να τη σκοτώσουν με την ψήφο τους.